Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 19

"หนทางที่เราเลือก ณ จุดเริ่มต้นและปลายทางสุดท้าย"

0006/12/19
2.00 AM
นีเบิ้ลไฮม์

หน้าคฤหาสน์ชินระของนีเบิ้ลไฮม์ แซ็คกำลังพาคลาวด์ที่ไม่ได้สติหนีออกมา

 

ep19-01

แซ็ค     "สำเร็จแล้วคลาวด์! อุดอู้อยู่ในคฤหาสน์ตั้งนานพอได้ออกมาข้างนอกแล้วรู้สึกว่าอากาศดีเป็นบ้า เลย ไม่ต้องห่วงนะคลาวด์ เราจะต้องรอดออกไปจากที่นี่ หนีไปที่ๆคนอื่นไม่มีทางหาตัวเราเจอเถอะ"

คลาวด์  "......."


ทางด้านเราเดินทางมาถึงป่าหน้านีเบิ้ลไฮม์และโทรหาเส็ง

เรา       "ท่านคะ มาถึงป่าหน้านีเบิ้ลไฮม์แล้วค่ะ"

เส็ง       "เป้าหมายของเธอคือตัวทดลองสองคนที่หนีออกไป พวกนั้นคงหลบอยู่ในป่าแน่ พยายามจับตัวมาให้ได้"

เรา       "ค่ะท่าน"

เส็ง       "กองทัพก็เคลื่อนไหวเหมือนกัน ระวังตัวด้วยล่ะ"

เรา       "(คิดในใจ) มีคนมา หลบก่อนดีกว่า"

ทหารชินระA "ไม่เจอแฮะ แกแน่ใจเหรอว่ามันอยู่ในป่านี้"

ทหารชินระB "เติร์กก็มาแถวนี้เหมือนกัน ไม่ผิดหรอกน่า"

ทหารชินระA "งั้นก็คงใช่นั่นแหละนะ"

ทหารชินระB "เราจะต้องหาตัวทดลองให้เจอก่อนพวกเติร์ก เราไม่ยอมให้พวกใส่สูทบ้าๆนั่นเอาความดีความชอบไปหมดหรอก"

ทหารชินระA "ใช่แล้ว พวกเราล้อมป่านี้ไว้หมดแล้ว ไม่มีทางที่พวกนั้นจะเจอก่อนเราหรอกน่า"

ทหารชินระB "แกมีวิทยุสื่อสารใช่ไหม?"

ทหารชินระA "มีสิ ทำไมเรอะ?"

ทหารชินระB "แยกกันก่อนดีกว่า ถ้าเจออะไรก็รายงานมาด้วยนะ"

ทหารชินระA "ได้"

เรา       "(คิดในใจ) ขอโทษด้วยนะคะ"


เราจะอัดทหารคว่ำแล้วแย่งวิทยุสื่อสารมา

เรา       "(คิดในใจ) เอาละ ตอนนี้เราก็มีวิทยุสื่อสารกับแผนที่แล้ว จะได้ดูสถานการณ์ง่ายขึ้น"

เราจะดูหน้าจอวิทยุพบจุดมาร์คเป้าหมายอยู่ในแอเรีย B3 เราเลยแกล้งส่งข้อมูลผิดๆเพื่อกันพวกทหารออกไปนอกพื้นที่ B3

เรา       "(คิดในใจ) เป้าหมายครั้งนี้คือพวกจากเหตุการณ์เซฟิรอธตอนนั้น... ทั้งที่เราเคยช่วยพวกเขาไว้เมื่อสี่ปีก่อน แต่ตอนนี้พวกเขากลับต้องมากลายเป็นตัวทดลองไปแล้ว อยากรู้จังว่าพวกเขาถูกจับไปทดลองอะไรมั่งนะ? เราช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย เราต้องรับผิดชอบที่พรากเสรีภาพไปจากพวกเขาอีกหนงั้นเหรอเนี่ย...? ตอนนั้น... ฉันปฏิเสธที่จะพาผู้เคราะห์ร้ายเข้าไปในคฤหาสน์ แต่ดูตอนนี้สิ....ไม่มีอะไรดีขึ้นสักนิด"

พวกทหารจะช่วยกันเข็นท่อนไม้ที่ขวางทางออก ตอนนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมา

1) ไปต่อ

2) ไล่พวกทหารออกไปจากพื้นที่

หากเลือกข้อสอง

จะมีตัวเลือกขึ้นมาให้เราสั่งการลงไปทางวิทยุสื่อสาร

1) เข็นต้นไม้

2) ไปที่แอเรีย B3

ไม่ว่าจะเลือกข้อไหนทหารก็จะออกไปจากหน้าจอ พอเราเดินมาต่อจะพบพวกทหารถูกเล่นงานนอนหมดสติอยู่ และจะพบกับแซ็คในที่สุด

แซ็ค    "ไง A ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

เรา       "ซ...แซ็ค!? เธอคือตัวทดลองงั้นเหรอ?!"

แซ็ค     "ฮื่อ"

เรา       "พวกนั้นทำอะไรเธอ?"

แซ็ค     "เอ่อ...ก็หลายอย่าง"

เรา       ".... นี่ ตอนนั้นฉันขอโทษด้วยนะ ถ้าฉันแค่.... เอ่อ...เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้"

แซ็ค     "ช่างมันเถอะน่า ไม่ใช่ความผิดของเธอหรือพวกเติร์กหรอก"

เรา       "....."

แซ็ค     "นี่ A เธอมาจับพวกเราใช่ไหม?"

เรา       "............"

แซ็ค     "แกล้งทำเป็นไม่เห็นเราเถอะนะ ได้โปรด!"

เรา       "!!"

แซ็ค     "พวกกองทัพน่ะ ฉันหนีพ้นไม่มีปัญหาแน่ แต่ถ้าพวกเติร์กคอยตามล่าฉันด้วยล่ะก็.... คงลำบากขึ้นเยอะเลยหละ ฉันคงหนีพวกเธอไม่พ้นง่ายๆแน่"

เรา       "แซ็ค.... ขอโทษด้วยนะ! ฉันต้องทำตามหน้าที่..."

แซ็ค     "ท่าทางเราคงลงเรือลำเดียวกันซะแล้วละนะ เราต่างก็เป็นเครื่องจักรที่ต้องทำตามหน้าที่ที่ชินระมอบหมายมา"

แล้วเราจะต้องสู้กับแซ็ค


BOSS  Zack

(สู้ให้ตายก็ไม่ชนะ)


แซ็ค     "เป็นอะไรไปจ๊ะ คิดว่าแบบนั้นจะทำอะไรฉันได้หรือไง?"

เรา       "(คิดในใจ) ไม่ไหว... รู้สึกว่าไม่มีทางชนะเขาได้เลย ไม่แปลกหรอก ก็เขาเป็นโซลเยอร์ 1st class นี่นะ"

แล้วเราก็จะหมดแรงล้มลงทั้งที่แซ็คไม่ได้โต้กลับแม้แต่น้อย

แซ็ค     "ไม่ไหวแล้วเหรอ?"

เรา       "แซ็ค! เดี๋ยวก่อน!"

แซ็ค     "ถอยไป! ถ้าเธอเข้ามาอีกฉันคงไม่มีทางเลือกแล้วนะ..."

เรา       "(คิดในใจ) วันนั้น ฉันก็ไม่ค่อยมั่นใจสิ่งที่ตัวเองทำลงไป"

แซ็ค     "ชิ เธอไม่ยอมแพ้งั้นเรอะ เธอเอาชนะฉันไม่ได้หรอกน่า A"


เราจะเข้าโจมตีใส่แซ็ค แต่ก็ไม่เป็นผลอีก

แซ็ค     "ยอมแพ้ซะเถอะ ฉันไม่อยากทำร้ายเธอนะ"

แล้วแซ็คก็จะเดินจากไป

เรา       "(คิดในใจ) เรา...เราควรทำยังไงดี..."


อีกด้านหนึ่ง แซ็คเดินมาหาคลาวด์ที่เขานำมาซ่อนตัวไว้ที่โคนต้นไม้ใกล้ทะเลสาป

แซ็ค     "โทษทีนะคลาวด์ กองทัพกับพวกเติร์กอยู่แถวนี้ จะเคลื่อนตัวตอนนี้คงไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ เราจะรอจนรุ่งสาง ยังไงก็ไม่ต้องรีบร้อนอยู่แล้วนี่นะ ใช่มะ?"

แต่เราก็จะตามมาจนเจอแซ็คอีก

แซ็ค     "A?!"

เรา       "คลาวด์...?"

แซ็ค     "มาทำไม? ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าตามมา"

เรา       "ท่าทางเขาดูแปลกๆนะ เขาป่วยเหรอ?"

แซ็ค     "เขารับพิษมาโคเข้าไป อาการแย่มากเลย"

เรา       "!! นี่ก็เป็นหนึ่งในการทดลองงั้นเหรอ?"

แซ็ค     "ใช่"

คลาวด์  "........"

เรา       "........"

           "(โทรหาเส็ง) เส็งคะ เป้าหมายหนีไปแล้วค่ะ"

แซ็ค     "A........."

เส็ง      "หมายความว่าไง? เกิดอะไรขึ้นกันแน่"

เรา       "เป้าหมายที่เราได้รับคำสั่งให้ตามล่าคือพวกจากเหตุการณ์เซฟิรอธตอนนั้นค่ะ"

เส็ง      "....แบบนี้เอง"

เรา       "แล้วหนึ่งในนั้นก็คือแซ็คค่ะ!"

เส็ง      "!! (คิดในใจ) แซ็คเองเหรอเนี่ย?"

เรา       "เส็งคะ จำวันที่เราได้รับคำสั่งให้นำตัวผู้เคราะห์ร้ายเข้าไปในคฤหาสน์นีเบิ้ลไฮม์ได้ ใช่ไหมคะ? ตอนนั้นเราก็ปฏิเสธกันเสียงแข็ง"

เส็ง      "ภารกิจสิ้นสุดแล้ว A กลับมาที่สำนักงานได้เลย"

เรา       "ฟังก่อนค่ะเส็ง"

เส็ง      "......"

เรา       "ฉันจะกลับไปที่คฤหาสน์ ฉันอยากรู้ว่าที่นั่นมีอะไรเกิดขึ้นกันแน่!"

           "(หันไปหาแซ็ค) ระวังตัวด้วยนะ"

แซ็ค     "ขอบใจมากนะ A"

เส็ง       "เดี๋ยวสิ A!! แย่จริง เธอวางหูไปแล้ว"

รูฟัส      "ฟังๆดูแล้วท่าทางพวกเติร์กจะทำนายป่วนอีกแล้วนะ"

เส็ง       "ป...เปล่านี่ครับ (คิดในใจ) A.... พวกกองทัพก็อยู่ที่นั่น ระวังตัวด้วยนะ"


ทางด้านเราจะเข้ามาในห้องสมุดที่คฤหาสน์ชินระอีกครั้งเพื่อหารายงานเรื่องการทดลองที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์นี้และพบกับเวอร์ด็อทเข้า

เรา         "ท....ท่านเวอร์ด็อท!!"

เวอร์ด็อท "เธอเองเหรอ A? ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เธอมาฆ่าฉันใช่ไหม?"

เรา         "ถ...ถูกแล้วค่ะท่าน ฉันได้รับคำสั่งให้สังหารท่าน แต่ฉัน... ฉันฆ่าท่านไม่ลงหรอก!"

เวอร์ด็อท "....งั้นเธอจะทรยศเติร์กและชินระเหรอ?"

เรา         "ฉันคิดดีแล้วค่ะ เราเป็นเติร์กมาจนถึงทุกวันนี้เพราะท่านสร้างเราให้เป็น เพราะงั้นฉันจึงตัดสินใจว่าอย่างน้อยก็อยากจะช่วยท่าน..."

เวอร์ด็อท "A.... ฉันดีใจนะที่เธออยู่ข้างฉัน"

เรา         "ว่าแต่ ท่านมาทำอะไรที่นี่คะ?"

เวอร์ด็อท "ฉันกำลังหาวิธีช่วยเหลือเฟลิเซีย ที่นี่เป็นที่ๆเธอถูกผ่าตัดฝังมาทีเรียลงไปในร่าง ก็เลยคิดว่าน่าจะมีร่องรอยวิธีแก้ไขมั่ง"

เรา         "แล้วเจออะไรไหมคะ?"

เวอร์ด็อท "สามปีมานี่ก็เจออะไรนิดหน่อย ตราบใดที่มาทีเรียยังถูกฝังอยู่ในร่างเธอ ไม่ช้ามันก็คงคร่าชีวิตเธอไป การที่จะดึงมาทีเรียออกจากตัวเธอจะต้องใช้มาทีเรียชนิดพิเศษที่อยู่กับพวก เติร์ก ...ฉันคิดว่านะ"

เรา         "หมายถึงอันที่เจอในเตาปฏิกรณ์โคเรลหรือเปล่าคะ?"

เวอร์ด็อท "ใช่แล้ว"

เรา         "? (คิดในใจ) แต่เขารู้เรื่องนี้ได้ไงกันนะ?"

             "หือ? ท่านเวอร์ด็อทคะ หน้านี้มีเขียนอะไรไว้ด้วย"

เวอร์ด็อท "อะไรนะ..."

เรา         "ไหนดูซิ ...'ตัวทดลองแสนล้ำค่าถูกปิดซ่อนอยู่หลังประตูผนึก'"

เวอร์ด็อท "หลังประตูนั่นต้องมีอะไรสำคัญแน่ๆ"

เรา         "ค่ะ ดูสิคะ ตรงนี้เขียนวิธีเปิดประตูไว้ด้วย"


การจะเปิดประตูจำเป็นต้องใส่เลขสามตัว ตัวเลขถูกซ่อนไว้ตามที่ต่างๆดังนี้ :

คลังแห่งความรู้
ประตูสู่ความฝัน
ปากของมังกรพิโรธ


เวอร์ด็อท "'คลังแห่งความรู้' ...อาจเป็นที่นี่ก็ได้นะ"

เรา         "เป็นไปได้ค่ะ"

เวอร์ด็อท "จะว่าไปฉันก็เจอนี่ด้วย (หยิบกระดาษขึ้นมาแผ่นหนึ่ง) มีเลข 30 เขียนอยู่ด้วย น่าจะเป็นหนึ่งในเลขที่บอกนะ"

เรา         "ลองหาเลขอื่นกันเถอะค่ะ"


เดินไปสำรวจเตียง (ประตูสู่ความฝัน) และในเตาไฟ (ปากของมังกรพิโรธ) จะเจอโน้ตตัวเลขอีกสองตัว เดินออกจากห้องสมุดจะพบห้องล็อคอยู่ ใส่เลขรหัสทั้งสามตัวได้แก่ 30 40 และ 50 จะสามารถเปิดห้องเข้าไปได้ เราจะพบโลงศพอยู่ด้านใน เวอร์ด็อทเปิดโลงศพออกและพบกับวินเซนต์

เวอร์ด็อท "วินเซนต์?"

วินเซนต์  "เวอร์ด็อท..."

เรา         "นี่คนรู้จักท่านเหรอคะ?"

เวอร์ด็อท "เขาเคยเป็นเติร์กมาก่อน เราเคยเป็นคู่หูกันเมื่อนานแสนนานมาแล้ว"
 
ep19-02

แต่พวกอวาลันช์ก็บุกเข้ามาเสียก่อน

วินเซนต์  "!"

เรา         "อวาลันช์?!"

วินเซนต์  "ฉันมีเรื่องอยากจะถามมากมายเลย... แต่ดูท่าคงต้องรออีกสักพัก"

เวอร์ด็อท "นายสู้ได้ไหม?"

วินเซนต์  "ได้สิ"

เวอร์ด็อท "งั้นไปช่วยเธอด้วยนะ"


วินเซนต์จะช่วยเราจัดการพวกอวาลันช์

วินเซนต์  "ไม่ได้ทำแบบนี้มาเสียนานเลยนะ"

เวอร์ด็อท "นายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ ตั้งแต่วันที่นายหายสาปสูญไป"

วินเซนต์  "กาลเวลาไม่มีผลกับฉันแล้ว ฉันไม่สนหรอกว่าจะนานแค่ไหน"

เวอร์ด็อท "...โฮโจทำแบบนี้กับนายใช่ไหม?"

วินเซนต์  "ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก ฉันอยู่ที่นี่เพื่อชดใช้บาปของฉันเท่านั้นเอง"

เวอร์ด็อท "...เข้าใจแล้ว"

วินเซนต์  "เวอร์ด็อท นายมาที่นี่ทำไม?"

เวอร์ด็อท "เรากำลังตามหามาทีเรียชนิดนึงอยู่"

เรา         "(หยิบมาทีเรียขึ้นมา) อยู่นี่ค่ะ มีผลึกรูปปิระมิดอยู่ข้างในด้วย"

วินเซนต์  "ฉันเคยเห็นมาทีเรียนี่มาก่อน เธอลองไปดูที่ห้องกระจกสีสิ"


แต่จะมีเสียงดังออกมาจากด้านนอก

เวอร์ด็อท "แย่ละสิ พวกนั้นเจอเราแล้ว ไว้เจอกันนะวินเซนต์"

วินเซนต์  "(คิดในใจ) ฉันไม่คิดจะออกไปจากที่นี่หรอก ฉันจะอยู่เพื่อชดใช้บาปของฉันต่อไป"

เรา         "ท่านเวอร์ด็อท! คอยด้วยค่ะท่าน!"

เราและเวอร์ด็อทจะวิ่งออกจากห้องนั้นมา เมื่อมาถึงห้องกระจกสีสำรวจปุ่มที่ซ่อนอยู่เพื่อเปิดตู้เซฟจะมีมาทีเรียแบบ เดียวกับของเอลเฟ่กระเด็นออกมา

เวอร์ด็อท "ตอนนี้ก็มีสองลูกแล้ว ขาดอีกแค่สอง"

เรา         "ถ้าครบสี่ลูกแล้วจะเกิดอะไรขึ้นคะ?"

เวอร์ด็อท "เราก็จะช่วยเฟลิเซียได้ ตอนนี้มาทีเรียในร่างเธอยังไม่สมบูรณ์มันเลยดึงพลังชีวิตของเธอไปชดเชย แต่ถ้าสามารถรวบรวมมาทีเรียได้ครบมันจะหยุดดึงพลังงานออกจากตัวเธอ"

เรา         "อีกสองลูกสินะ... เราต้องหามาทีเรียที่เหลือให้พบให้ได้"


แต่เวอร์ด็อทจะล้มลง

เรา         "ท่านคะ?!"

             "(สังเกตเห็นมาทีเรียในตัวเวอร์ด็อท) เขามีมาทีเรียอยู่ด้วย!"

เวอร์ด็อท "!!"

ฟุฮิโตะ    "ขอบใจมากนะ ช่วยให้งานเราง่ายขึ้นเยอะเลยครับ"

เวอร์ด็อท "ฟุฮิโตะ! เอาเฟลิเซียคืนมานะ!"

ฟุฮิโตะ    "ขอปฏิเสธครับ บอกไว้เลยนะว่าตอนนี้เธออยู่กับผม อย่าคิดทำอะไรโง่ๆเชียวล่ะ"

เวอร์ด็อท "ฮึ่ม...."

ฟุฮิโตะ    "หึหึหึ งั้นก็ขอตัวก่อนละครับ"

เรา         "ท่านคะ เราตามมันไปเร็วเข้า! เกิดอะไรขึ้นคะท่าน?"


แต่เวอร์ด็อทจะโจมตีใส่เราแล้วหนีไป

เรา         "ท่านเวอร์ด็อท ...ทำไม...."

พอลุกขึ้นมาก็เห็นพวกกองทัพกำลังจับตาอยู่ ทำให้เรารู้ว่าเวอร์ด็อทแกล้งโจมตีใส่เราเพื่อตบตาพวกกองทัพว่าเราไม่ได้พัวพันกับเขา และเราจะพบโน้ตที่เวอร์ด็อททิ้งไว้ให้

A,

ช่วยถามรีฟเรื่องมาทีเรียที่เหลืออยู่ด้วย ฉันไว้ใจเธอนะ

เวอร์ด็อท


เรา         "เราต้องบอกให้เส็งกับคนอื่นๆรู้"


ที่สำนักงานใหญ่ ทหารชินระจะเข้ามาส่งข้อความจากหัวหน้าฝ่ายพัฒนาอาวุธให้กับประธานชินระ

ปธ.ชินระ  "ข้อความจากสการ์เล็ตงั้นเหรอ? เดี๋ยวฉันอ่านเอง เธอไปได้แล้ว"

เติร์กฝ่าฝืนคำสั่งและแอบทำการช่วยเหลือเวอร์ด็อทอย่างลับๆ


ปธ.ชินระ  "นี่มันอะไรกัน...."

ทางที่ดีที่สุดควรกำจัดเติร์กทิ้งซะ ปล่อยให้ฉันจัดการล่าพวกมันเถอะค่ะ ฉันมีกำลังอยู่ในมือพร้อมแล้ว


ปธ.ชินระ  "(คิดในใจ) พวกบ้าเอ๊ย... ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมดเลยบังอาจขัดคำสั่งดีนัก... แต่รูฟัสอยู่กับพวกนั้น... ฉันจะทำยังไงดี"

              "ไปตามสการ์เล็ตมา! เตรียมตัวรับมือภารกิจลับชิ้นใหม่ เราจะจับตัวเวอร์ด็อท!"


อีกด้านหนึ่ง เส็งคุยกับเติร์กอยู่

เส็ง      "เราจะอยู่เคียงข้างท่านเวอร์ด็อท"

เรโน     "บริษัทต้องไม่ชอบแน่"

เส็ง      "เราอาจจะต้องตายก็ได้นะ"

เรโน     "ก็แหงอยู่แล้วละนะ"

รู้ด       "ชีวิตเราก็แขวนอยู่บนเส้นด้ายมาแต่ไหนแต่ไรแล้วหละ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงซักหน่อย"

เรา      "เราคือเติร์ก เราต้องทำได้ ในที่สุดฉันก็พบเหตุผลที่จะต่อสู้เคียงข้างทุกคนแล้วค่ะ"

เรโน     "งั้นเรอะ? ถึงฉันจะไม่เข้าใจเท่าไหร่แต่ฉันว่าฉันคิดแบบเธอนะ"

รู้ด       "...ฉันด้วย"

เส็ง      "เราหันกลับไปไม่ได้แล้วนะ"

เรา      "อย่าห่วงเลยค่ะ เราไม่เปลี่ยนใจแน่ เราจะต้องช่วยทั้งท่านเวอร์ด็อทและเอลเฟ่ให้ได้ทั้งคู่"


(จบ Episode 19)

 

<< BACK TO Episode 18 | GO TO Episode 20 >>

<กลับไปหน้าหลัก>


Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786