Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 17

"วินาศภัย! เขี้ยวเล็บแห่งความโกลาหล"

 

ทางด้านเรายังคงติดอยู่ในเตาปฏิกรณ์ที่กำลังระเบิด

เรา     "โดนเชียร์เล่นงานจนตกลงมาก้นเตาซะได้... (คิดในใจ) เกิดเตาระเบิดแล้วมีอะไรมาถล่มปิดทางละแย่แน่ๆ แต่เราไม่รู้ทางออกด้วยสิ ลองโทรหาคุณเส็งดีกว่า..."

เชียร์   "เปล่าประโยชน์ อยู่ตรงนี้สัญญาณมาไม่ถึงหรอก"

เรา     "เชียร์! (คิดในใจ) แย่ละสิ! ต้องรีบโจมตีก่อนหมอนี่จะเล่นงานเรา"

เชียร์   "อย่าขยับนะ! ท่าทางเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลยสินะ"

เรา     "แล้วแกรู้รึไง?"


เชียร์   "รูฟัสเอาแปลนของเตาปฏิกรณ์นี้ให้เราดูแล้ว"

เรา     "งั้นฉันจะบังคับให้แกช่วยพาฉันออกไป!"

เชียร์   "พูดอย่างกับจะทำได้งั้นแหละ เธอต้องตายอยู่ที่นี่นั่นแหละ! ...อึก...."


เราจะสังเกตเห็นอาการบาดเจ็บของเชียร์


เชียร์   "เป็นอะไรไปเล่า? แค่นี้ไม่มีผลหรอกน่า ฉันจะจัดการเธอแบบไม่ต้องเสียเหงื่อซักหยด"

เรา     "(คิดในใจ) หรือเขาจะช่วยรับแรงกระแทกตอนเราตกลงมากันนะ? มิน่าล่ะเราถึงแทบจะไม่บาดเจ็บอะไรเลย"


ทันใดนั้นจะมีมอนสเตอร์ออกมาเล่นงานพวกเรา เราและเชียร์จะร่วมมือกันจัดการมอนสเตอร์
 
ep17-01
 
เรา     "(คิดในใจ) ก่อนอื่นรีบจัดการมอนสเตอร์ก่อนดีกว่า แล้วก็แอบเล่นงานเจ้านั่นตอนที่มันเผลอ"

แต่ทางด้านเชียร์ก็กำจัดมอนสเตอร์ได้หมดเกลี้ยงพร้อมๆกับเราและดูเหมือนจะรู้ว่าเรายังคิดกำจัดเขาอยู่

เชียร์   "มัวรออะไรอยู่ล่ะ เข้ามาเลยสิ"

เรา     "ไม่ดีกว่า"

เชียร์   "ว่าไงนะ?!"

เรา     "ฉันจะพาแกไปด้วย ที่นี่กำลังจะถล่มและฉันก็ไม่รู้ทางออก แกต้องช่วยพาฉันออกไป"

เชียร์   "ฮึ! อย่าเผลอล่ะ ฉันพร้อมจะฆ่าเธอได้ทุกเมื่อเลยนะ"

เรา     "ฉันไม่คิดจะตายที่นี่หรอก ฉันจะต้องรอดออกไปให้ได้ต่อให้จะต้องยืมมือมัจจุราชก็เถอะ นั่นแหละคือเติร์ก!"


ทางด้านเส็งและพวกเติร์กคนอื่นกำลังรออยู่ด้านนอก

เส็ง     "เกิดอะไรขึ้นกันนะ A?"

รูฟัส    "เธอไม่รอดแล้วละน่า ยอมรับซะเถอะ อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย"

เรโน    "รออีกสักเดี๋ยวซีนาย!"

รู้ด      " A จะต้องกลับมาแน่นอน"



เราจะพบเรเว่นเข้า เลยจับเชียร์เป็นตัวประกัน แต่พวกมันก็ยังคงจู่โจมเข้ามา

เชียร์   "ฮ่าๆๆ เปล่าประโยชน์น่า"

เรา     "นี่มันอะไรกัน?"

เชียร์   "พวกนี้มันก็จะมาฆ่าฉันด้วย"

เรา     "หมายความว่าแก....ถูกอวาลันช์หักหลังงั้นเหรอ?"

เชียร์   "ถูกต้องแล้ว ฉันถูกฟุฮิโตะมันผลักตกลงมาข้างล่าง"

เรา     "(คิดในใจ) แบบนี้เอง ถ้างั้นเห็นทีจะต้องร่วมมือกับหมอนี่ช่วยกันจัดการเรเว่นแล้วสิ"

เชียร์   "อย่าคิดว่าฉันจะร่วมมือกับเธอนะ"

เรา     "?!"

เชียร์   "แต่จริงๆนี่ไม่ใช่เวลามาพูดแบบนั้นนี่นะ เอ้า ลุยกันเถอะ!"


แล้วเราจะร่วมมือกับเชียร์ช่วยกันกำจัดเรเว่นได้สำเร็จ


เรา     "ใช้ให้พวกพ้องลงมาในเตาที่กำลังจะถล่มแบบนี้ ทุเรศชะมัด"

เชียร์   "พวกเรเว่นก็เป็นแค่ตัวเบี้ย"

เรา     "โหดร้ายจริงๆ!!"

เราจะพบมาทีเรียรูปร่างเหมือนปิระมิดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนหล่นจากมือเชียร์ แต่ก็ถูกเชียร์แย่งคืนไป

เรา     "ท่านรองประธานก็หักหลังเรา เชียร์กับพวกเรเว่นก็ถูกโยนลงมาข้างล่างเหมือนขยะ .....เอลเฟ่คิดอะไรอยู่กันแน่เนี่ย?"

เชียร์   "เอลเฟ่ก็แค่ถูกเจ้าฟุฮิโตะหลอกใช้เท่านั้นแหละ"

เรา     "งั้นฟุฮิโตะก็อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดงั้นเหรอ?"

เชียร์   "เป้าหมายที่แท้จริงของเจ้านั่นคือการทำลายชีวิตให้กลับคืนสู่ดวงดาว เพื่อยืดอายุของดวงดาวให้ยาวนานขึ้น"

เรา     "บ้าจริงๆ เรื่องแบบนั้นจะเป็นไปได้ยังไง"

เชียร์   "ก็พอมีทางอยู่ ถ้าใช้มาทีเรียของเอลเฟ่"

เรา     "มาทีเรียของเอลเฟ่เหรอ?"

เชียร์   "เป็นมาทีเรียที่ผนึกติดกับหลังมือเธอ เป็นมาทีเรียแบบเดียวกับที่เธอเห็นเมื่อตะกี้นั่นแหละ"

เรา     "จะว่าไปก็มีแสงแปลกๆส่องออกมาจากมือเธอเหมือนกัน แล้วฉันก็โจมตีเธอไม่เข้าเลย"

เชียร์   "เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก แต่ฟุฮิโตะจะใช้มาทีเรียนี่ทำลายชีวิตทั้งหมดบนดวงดาว"

เรา     "แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่นา"

เชียร์   "ดูท่าทางเจ้านั่นเองก็กำลังพยายามหาวิธีใช้อยู่"

เรา     "เราจะไม่ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นหรอก"

เชียร์   "ไม่ยอมแน่นอน ถ้าฟุฮิโตะทำสำเร็จเอลเฟ่แย่แน่ๆ"

เรา     "ตอนนั้นเธอก็ทรุดลงไปนี่นะ?"

เชียร์   "เอลเฟ่ป่วยหนักมาก ฟุฮิโตะก็เปลี่ยนไปด้วย"

เรา     "ฮื่อ เจ้านั่นหักหลังนาย"

เชียร์   "ใช่ สิ่งเดียวที่ฉันต้องการตอนนี้คือฉันอยากจะปกป้องเอลเฟ่จากฟุฮิโตะ"

เรา     "แต่ก่อนอื่นก็ต้องรอดออกจากที่นี่ให้ได้เสียก่อน เอ้า เกาะไหล่ฉันสิ"

เชียร์   "เธอ..."

เรา     "ฉันอยากจะช่วยเอลเฟ่ เธอเป็นลูกสาวของท่านเวอร์ด็อท แล้วถ้าเราปล่อยให้ฟุฮิโตะทำตามแผนสำเร็จทุกอย่างคงเลวร้ายถึงขีดสุด"

เชียร์   "........."

เรา     "ฉันได้ยินมาว่าถ้าลิงค์มาทีเรียดีๆจะมีผลพิเศษออกมาด้วยนะ"

เชียร์   "งั้นเจ้ามาทีเรียนี่อาจจะมีประโยชน์เจ้าสักวันสินะ"

เรา     "ฮื่อ ไปกันเถอะ"



พวกเราพากันเดินมาสักพักเชียร์จะพูดขึ้น

เชียร์    "ทำไมเธอถึงทำงานให้ชินระล่ะ? คนทั่วๆไปก็น่าจะรู้นะว่างานที่เติร์กทำน่ะมันสกปรกขนาดไหน"

เรา     ".........."

เชียร์    "พ่อแม่ฉันถูกพวกชินระฆ่าตาย ฉันเลยเกลียดชินระมาก พวกแก๊งค์หัวขโมยเลี้ยงดูฉันมา"

เชียร์จะนึกย้อนความไปถึงสมัยที่เขาเข้าร่วมกับอวาลันช์ใหม่ๆ...

"ฉันไม่สามารถลืมความโกรธเกลียดที่มีต่อชินระได้ ฉันเปลี่ยนความแค้นเป็นความโหดเหี้ยม พอรู้สึกตัวอีกทีฉันก็กลายเป็นผู้นำกลุ่มอันธพาลนับร้อยคนแล้ว ฉันใช้ชีวิตในวันๆนึงก่อเรื่องร้ายแรงนับครั้งไม่ถ้วน ดูเหมือนจริงๆแล้วฉันแค่ต้องการอะไรสักอย่างมาช่วยอุดช่องโหว่ในใจฉัน ตอนนั้นสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกตัวว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ก็คือความเจ็บปวด ที่หลงเหลืออยู่บนกำปั้นนี่แหละ แล้วตอนนั้นเอลเฟ่ก็ปรากฏตัวขึ้น"



โจร1     "หยุดนะ!"

โจร2    "ถ้ารักชีวิตก็ทิ้งเงินไว้แล้วหนีไปซะ"

ฟุฮิโตะ  "อ้อ พวกโจรนี่เอง"

เอลเฟ่   "ขอปฏิเสธ"

โจร      "งั้นก็ตายซะ!"


แต่พวกเอลเฟ่ก็จะเล่นงานพวกโจรจนย่ำแย่

โจร      "อูย... เจ้าพวกนี้เก่งเป็นบ้า..."

เชียร์    "กล้าดีนักนะมาเล่นงานคนของฉันแบบนี้ นี่ถิ่นเรายังไงพวกแกก็ไม่รอดออกไปแน่ๆ ส่งเงินมาให้ซะดีๆเถอะน่า"

เอลเฟ่   "น่าสมเพช"

เชียร์    "!!"


เอลเฟ่ฟาดดาบเล่นงานเชียร์อย่างรวดเร็ว

เชียร์    "มองไม่เห็นยัยนี่สะบัดดาบเลย"

เอลเฟ่   "ขอถามหน่อยนะ ทำไมพวกเธอต้องทำแบบนี้ด้วย?"

เชียร์    "แล้วฉันจะทำอะไรได้อีกเล่า ชินระพรากทุกอย่างไปจากฉันแล้ว"

เอลเฟ่   "ฉันชื่อเอลเฟ่ ฉันและพวกพ้องคนนี้กำลังปฏิบัติการทำลายชินระ เธอชื่ออะไร?"

เชียร์    "เชียร์"

เอลเฟ่   "มาด้วยกันเถอะเชียร์ มาช่วยกันทำลายชินระให้สิ้นซาก เราจำเป็นต้องใช้พรสวรรค์ของเธอ เราจะรอคำตอบจากเธอนะ"


ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน

เชียร์    "แล้วฉันก็ตัดสินใจสละเวลาทั้งชีวิตอยู่เคียงข้างเอลเฟ่เรื่อยมา"


ทันทีที่เชียร์เล่าจบก็เกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้น เราจึงต้องรีบพาเชียร์หนีออกมาแต่เชียร์บาดเจ็บหนักจนเคลื่อนไหวไม่สะดวก ให้เดินกะจังหวะอย่าให้โดนไอน้ำที่พุ่งออกมาแล้วทำลายวาล์วน้ำเพื่อให้ไอน้ำ หยุดพ่น เชียร์จะเดินตามเรามาได้ แล้วพวกเรเว่นก็จะเข้ามาเล่นงานเราอีกเมื่อกำจัดมันได้มันก็จะเข้ามาอีก เรื่อยๆ ตอนนี้เชียร์ไม่สามารถช่วยเราสู้ได้ เราจึงตัดสินใจทำลายคานเพื่อข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง

เรา     "ในที่สุดก็มาถึงทางออก"

เชียร์    "ทางออกกำลังจะพังแล้ว แบบนี้สงสัยจะไม่ทัน รีบหนีออกไปซะ ไม่ต้องห่วงฉัน"

เรา     "เรามากันถึงนี่แล้วอย่าเพิ่งยอมแพ้สิ"

เชียร์    "ไม่ไหวหรอก ถ้ามัวแต่มาห่วงฉันเราคงตายทั้งคู่"

เรา     "เธอบอกว่าจะช่วยปกป้องเอลเฟ่ไม่ใช่เหรอ?"

เชียร์    "เห็นแบบนี้แล้วยังคิดว่าฉันจะรอดออกไปอีกงั้นเหรอ ช่วยหยุดฟุฮิโตะ ...ปกป้องเอลเฟ่ด้วยนะ"

เรา     "ไม่"

เชียร์    "ว่าไงนะ?!"

เรา     "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เติร์กก็ต้องทำหน้าที่ให้สำเร็จ! วิ่งให้สุดแรงเลย!"


เพดานถล่มพังลงมาโดนเชียร์เข้า สักพักเราก็ถูกเพดานอัดตาม

เรา     "อูย....ฉันไม่เป็นไร"

แล้วพื้นก็พังทำเอาทั้งสองคนตกลงไปข้างล่าง

เชียร์    "บัดซบจริงๆ ทั้งที่ทางออกอยู่แค่เอื้อมนี่นะ"

           "ฝากเอลเฟ่ด้วยล่ะ ...ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ ...นึกไปแล้วฉันน่าจะไปเป็นเติร์กนะ"



ทางด้านชินระ เส็งกลับมารายงานเรื่องเหตุการณ์ที่โคเรลให้ประธานชินระฟัง
 
เส็ง     "ท่านครับ เรากลับมาจากโคเรลแล้ว"

ปธ.ชินระ "พวกเธอจัดการเรื่องรูฟัสได้ดีมาก แล้วเจ้านั่นว่าไงมั่ง?"

เส็ง     "เรากักตัวเขาไว้ในห้องลับที่สำนักงานเติร์กแล้วครับ"

ปธ.ชินระ "อุปกรณ์ในห้องนั้นเรียบร้อยดีใช่ไหม?"

เส็ง     "ไม่มีอะไรต้องกังวลครับท่าน เราตกแต่งปรับปรุงห้องไว้ให้ท่านรองประธานโดยเฉพาะเลย"

ปธ.ชินระ "ดีมาก คนที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของรูฟัสกับอวาลันช์มีแค่ฉันกับพวกเติร์กเท่า นั้นนะ อย่าให้คนอื่นแม้แต่พวกผู้บริหารรู้เรื่องนี้เป็นอันขาดล่ะ"

เส็ง     "ครับท่าน"

ปธ.ชินระ "เจ้านั่นมันหัวรุนแรง คอยจับตาดูให้ดีๆอย่าให้ทำอะไรแผลงๆอีกล่ะ"

เส็ง     "ครับท่าน"

ปธ.ชินระ "มีอะไรจะรายงานอีกไหม?"

เส็ง     "เรื่องผู้บาดเจ็บครับ A สลบไปไม่ฟื้นเลยครับท่าน"

ปธ.ชินระ "ดูเหมือนเธอจะถูกแรงระเบิดอัดเข้าอย่างจังเลยนะ ตอนตกลงไปก้นเตาปฏิกรณ์ก็รับมาโคเข้าไปเยอะด้วย จะเป็นจะตายก็ขึ้นอยู่กับความอึดเธอแล้ว ยังไงตอนนี้เราคงบอกอะไรไม่ได้ ต่อสายไปยังเติร์กหน่วยสำรองซิ"

เส็ง     "หน่วยสำรองเหรอครับ?!"

ปธ.ชินระ "ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว พวกเธอต้องหาคนมาเติมช่องโหว่"

เส็ง     "ครับท่าน"

ปธ.ชินระ "มีอะไรจะรายงานอีกไหม"

เส็ง     "......"

ปธ.ชินระ "ฉันได้รายงานจากรูฟัส บอกว่าเวอร์ด็อทหายตัวไปแล้ว"

เส็ง     "ค...ครับ ท่านเวอร์ด็อทเขา..."

ปธ.ชินระ "จากนี้ไปหน้าที่ดูแลเติร์กเป็นของเธอ อย่าลืมล่ะ เติร์กมีหน้าที่ต้องดูแลความลับสุดยอดของบริษัท จะออกจากเติร์กได้มีกรณีเดียวเท่านั้นคือตาย"

เส็ง     "................"

ปธ.ชินระ "ฉันขอมอบหมายภารกิจใหม่ให้เติร์ก หาตัวเวอร์ด็อทให้พบ แล้วฆ่าทิ้งซะ!!"

เส็ง     "ครับท่าน..."

ปธ.ชินระ "เจ้านั่นรู้ความลับของบริษัทมากเกินไป"

เส็ง     "ครับท่าน...."

ปธ.ชินระ "อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"

เส็ง     "(คิดในใจ) ต้องฆ่าท่านเวอร์ด็อทงั้นเหรอ? แล้วเราจะทำไงดี...?"


(จบ Episode 17)

 

<< BACK TO Episode 16 | GO TO Episode 18 >>

<กลับไปหน้าหลัก>


Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786