Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 14

0003/1/3
6:30 AM
Wutai

"ว่าด้วยภาคีของพวกเรา"

ทางด้านเราจะได้รับมอบหมายจากเวอร์ด็อทให้มาทำลายรังของอวาลันช์ที่วูไท แต่สปายของชินระที่สนับสนุนอวาลันช์อยู่เบื้องหลังจะบอกให้พวกอวาลันช์รู้ ตัวเสียก่อน

???      "เติร์กหาเราพบแล้ว พวกนั้นกำลังมุ่งมาทางนี้"


เชียร์    "ในที่สุดก็มาถึงวันนี้จนได้สินะ"


เอลเฟ่  "ไม่มีอะไรต้องกลัว ไม่ช้าก็เร็วยังไงพวกเราก็ต้องตัดสินกับมันสักวันอยู่แล้ว"


???      "อย่าห่วงเลย ฉันรู้ว่าพวกนั้นกำลังทำอะไรอยู่


ฟุฮิโตะ "แผนรับมือของเราไม่ล้มเหลวแน่นอน"


???      "ถ้าล้มเหลว แผนการณ์ทั้งหมดของฉันก็พังไปด้วย อย่าให้พลาดล่ะ"


ฟุฮิโตะ "เชื่อมือเราเถอะ"


???      "ตอนนี้เซฟิรอธตายแล้ว ไอ้ที่จะคอยขัดแข้งขัดขาเราก็เหลือแต่เติร์กนี่แหละ ฉันไม่ปล่อยให้พวกมันมาขัดขวางเราได้หรอก"


เอลเฟ่  "ทำลายชินระ ช่วยเหลือดวงดาว เราจะทำให้สำเร็จทั้งสองอย่าง คอยดูเถอะ"

 

ตัดมาที่หอคอยห้าเทพของวูไท เด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งหนีอวาลันช์ออกมาจนเจอเราที่ยืนอยู่หน้าร้านอาวุธ


เด็ก      "หลีกไปๆๆๆๆ"

เด็กผู้หญิงจะวิ่งชนเราเซไปนิดหน่อยแล้วก็วิ่งต่อไป ส่วนเราจะเจอพวกอวาลันช์ที่วิ่งตามเธอมาพอดี

อวาลันช์"เติร์กนี่หว่า! เธอสะกดรอยตามไอ้เด็กเปรตนั่นมาใช่ไหม?"

เรา       "พูดอะไรของแก?"

อวาลันช์"ไม่ต้องมาแกล้งทำซื่อ เฮ้ย! ทางนี้!!"

เรา       "ถ้ามันเรียกพวกมาเพิ่มคงแย่แน่ๆ"

แล้วเราก็ส่งอวาลันช์คนนี้ลงไปกอง เด็กผู้หญิงคนนั้นจะชมว่าเราเก่งมาก
 
ep14-01


เด็ก      "โห แข็งแรงชะมัดเลย! ฉันกำลังเซ็งๆกับเจ้าพวกนี้อยู่เหมือนกัน ชอบมาวุ่นวายกับฉันเรื่อยเลย น่ารำคาญ"

เรา       "เจ้าพวกนี้ไล่ตามเธอเรื่อยเลยเหรอ? ทำไมล่ะ?"

เด็ก      "หือ? นั่นอะไรน่ะ? อัญมณีเหรอ?"

เรา       "มาทีเรียน่ะ"

เด็ก      "มาทีเรียมันอะไรเหรอ?"

เรา       "อ่า... เป็นขุมพลังงานอย่างนึงน่ะ"

เด็ก      "เข้าใจละ! เพราะมีเจ้านี่พี่เลยจัดการหมอนั่นได้สินะ!"

เรา       "ก็ประมาณนั้นมั้ง เธอรีบกลับบ้านดีกว่านะ เดี๋ยวเจ้าพวกนี้จะมาอีก"

เด็ก      "คิกๆ มาทีเรีย ลันล้า~ วันนี้เราได้รู้อะไรดีๆด้วย (คิดในใจ) ถ้ามีมาทีเรียความฝันเราต้องเป็นจริงได้แน่ๆ"

           "แล้วเจอกันนะ!"

เรา       "ไปซะแล้ว คึกจริงแฮะ เอาละ กลับไปทำงานต่อดีกว่า"


ทางด้านสำนักงานชินระเวอร์ด็อทคุยกับประธานอยู่

เวอร์ด็อท     "ท่านประธาน วันนี้เราเริ่มปฏิบัติการทำลายล้างฐานทัพอวาลันช์แล้วครับ"

ปธ.ชินระ"เธอบอกว่าฐานทัพพวกมันอยู่ในวูไทงั้นเหรอ?"

เวอร์ด็อท     "เป็นที่ๆเหมาะสมอย่างยิ่งเลยครับ ที่นั่นเต็มไปด้วยคนที่เกลียดชินระ รอคอยที่จะล้างแค้นพวกเรา เพราะแบบนี้พวกมันถึงได้ตั้งฐานทัพที่นั่น"

ปธ.ชินระ"ไอ้พวกโง่เอ๊ย ส่งกองทัพไปขยี้มันให้เละ"

เวอร์ด็อท     "ส่งกองทัพไปไม่ได้ครับท่าน วูไทเป็นปราการที่การป้องกันแน่นหนาที่สุด พวกนั้นต้องเตรียมการรับมือกองทัพของเราไว้แล้วแน่ๆ"

ปธ.ชินระ"แล้วจะทำลายป้อมมันได้ยังไง?"

เวอร์ด็อท     "ผมส่งลูกน้องคนนึงไปวางระเบิดภายในป้อมครับ คนๆนี้ผมคัดเองกับมือ เธอต้องไม่ทำให้เราผิดหวังแน่นอน"

ปธ.ชินระ"ถ้างั้นก็ดีไป ฉันเชื่อใจเธอคนนั้นนะ"


เราจะมาถึงถ้ำแห่งไฟ กำจัดมอนสเตอร์ Red Bombers แล้วเดินขึ้นมาทางเหนือเรื่อยๆ จะออกมายังเทวรูปดาเชา

เรา        "(คิดในใจ) วิวสวยจัง"

            "นี่ไม่ใช่เวลามัวมาชมวิวอยู่นะ!"

            "(คิดในใจ) ท่านเวอร์ด็อทช่วยปกป้องเราตอนที่อยู่ที่นีเบลไฮม์ เราเลยไม่ต้องเข้าไปยุ่งเรื่องการบูรณะเมืองนีเบลไฮม์ เราจะต้องทำหน้าที่ที่ท่านมอบหมายมาให้สำเร็จให้ได้!"


ตัดมาทางฐานทัพอวาลันช์

ฟุฮิโตะ    "ปล่อยผมจัดการเองครับคุณเอลเฟ่"

เอลเฟ่     "ฉันปล่อยเธอทำงานอันตรายแบบนี้คนเดียวไม่ได้หรอก ฉันจะสู้ด้วย"

ฟุฮิโตะ    "ถ้าคุณเป็นอะไรไป อวาลันช์จะทำยังไงล่ะ?"

เอลเฟ่     "ก็หาคนมาแทนก็ได้นี่ ตอนเราเจอกันตอนนั้นฉันสูญเสียความทรงจำและถูกอวาลันช์เลี้ยงดูมา เธอเป็นเหมือนครอบครัวของฉัน เพราะงั้นฉันเลยตั้งใจว่าจะต่อสู้ให้ถึงที่สุดเพื่อตอบแทนทุกคน"

ฟุฮิโตะ    "แต่คุณคือความหวังของอวาลันช์ การวางใจปล่อยให้พวกเราจัดการทุกอย่างก็เป็นการตอบแทนบุญคุณได้เหมือนกันนะครับ"

เชียร์       "ฉันจะไปกับเอลเฟ่ ฉันจะปกป้องเธอเอง ไม่ต้องกังวลไปหรอก"

เอลเฟ่     "ขอบใจนะ เชียร์"

ฟุฮิโตะ    "............"

เอลเฟ่     "ตกลงตามนี้นะฟุฮิโตะ"

เชียร์       "ท่าทางฟุฮิโตะไม่ค่อยเห็นด้วยนะ"

ฟุฮิโตะ    "เปล่าครับ ผมก็จะปกป้องคุณอีกแรง คุณเอลเฟ่"


เราเข้ามาถึงชั้นห้าของหอคอยห้าเทพและโทรหาเส็ง เส็งจะบอกให้วางระเบิดที่ชั้นสองแล้วใช้ทางออกชั้นล่างหนีออกมา

เส็ง        "ระวังตัวด้วยล่ะ ฉันจะไปรอที่จุดนัดพบนะ"

เรา        "แล้วเจอกันค่ะท่าน"

ในตัวอาคาร เอลเฟ่สั่งให้พวกอวาลันช์รับมือคนที่กำลังบุกเข้ามา ทางด้านเราจะถูกอวาลันช์พบเข้า

อวาลันช์ "พอแค่นั้นแหละ เราไม่ปล่อยให้เธอเข้ามาป่วนที่นี่แน่"

เรา        "อึ๋ย!"

อวาลันช์ "เธอหนีไม่รอดแล้ว หน่วยรบระดับเอลีทของอวาลันช์ไปเฝ้าระวังแต่ละชั้นแล้ว เราจะปกป้องอาคารแห่งนี้ด้วยชีวิต!"

อวา ลันช์ "เตรียมตัวถูกละเลงหมัดได้แล้ว เราจะซัดส่งเธอกลับคืนสู่ดวงดาวไปซะ เราคือหน่วยสู้มือเปล่า หนึ่งในสี่สุดยอดหน่วยรบของอวาลันช์!"

เราจะต้องสู้กับอวาลันช์สองคน พอชนะแล้วให้ลงไปชั้นสี่ (ต้องไปวางระเบิดชั้นสอง) เส็งจะมาถึงด้านหน้าหอคอย เวอร์ด็อทโทรสั่งให้เขาคอยช่วยซัพพอร์ทเรา ที่ชั้นสี่ เราจะพบอวาลันช์สวมชุดหมีสีฟ้าที่ไม่เคยเจอมาก่อน

อวา ลันช์ "เธอเอาชนะหน่วยรบมือเปล่ามาแล้วเรอะ? แต่หนนี้ไม่หมูแบบนั้นแน่ เราจะเล่นเธอให้เละเป็นบะช่อเลย กระสุนแสนแวววับนี่แหละจะส่งเธอกลับคืนสู่ดวงดาวเอง เราคือหน่วยสไนเปอร์! หนึ่งในสี่ยอดหน่วยรบของอวาลันช์"

จัดการอวาลันช์สองคน แล้วลงมาชั้นสาม จะพบเด็กผู้หญิงที่เคยพบก่อนหน้านี้วิ่งเข้ามา

เรา       "เด็กเมื่อตอนนั้นนี่นา!"

เด็ก      "อ้าว?"

เรา       "นี่เธอเป็นพวกมันเองเรอะ?"

เด็ก      "ป...เปล่านะ! อย่างกับชั้นอยากเป็นพวกมันตายนี่!"

เรา       "แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่"

เด็ก      "ก็ล้างแค้นให้วูไทน่ะสิ!"

เรา       "ล้างแค้นเหรอ?"

เด็ก      "ชั้นได้ยินว่าก่อนชั้นเกิด วูไทเคยเป็นเมืองที่คึกครื้นและยิ่งใหญ่ แต่เดี๋ยวนี้มีแต่ไอ้พวกบ้าวิ่งพล่านเต็มเมืองไปหมด เพราะไอ้ชินระแท้ๆ!"

เรา       "ทำไมเธอคิดงั้นล่ะ?"

เด็ก      "สงครามนั่นไง วูไทแพ้สงครามที่รบกับชินระ ตอนนี้ทุกคนเลยต้องเก็บตัว พยายามไม่ไปทำอะไรให้ชินระโมโห"

เรา       "............."

เด็ก      "ชั้นเลยตัดสินใจ ชั้นจะทำให้วูไทกลับไปยิ่งใหญ่เหมือนอย่างเก่า จะจัดการทั้งเจ้าพวกชินระ ทั้งเจ้าพวกบ้าๆพวกนั้นให้เละเลย!"

เรา       "อืม ชั้นช่วยเธอได้ครึ่งนึงนะ ปล่อยชั้นจัดการเอง เธอออกไปจากที่นี่เถอะ"

เด็ก      "เธอหมายความว่าไงน่ะ?"

เรา       "อย่าสนใจเลยน่า กลับบ้านไปเถอะ ที่นี่มันอันตรายนะ"

เด็ก      "ได้ ชั้นจะไป ไม่ต้องมาสั่งหรอก (คิดในใจ) แต่ชั้นจะไปกวาดมาทีเรียมาให้หมด"

           "ชั้นไม่เหลือให้เธอหรอกน่า"

แล้วเด็กคนนั้นก็วิ่งลงชั้นสามไป

เรา       "(คิดในใจ) พูดเรื่องอะไรหว่า? ที่สำคัญ เธอกลับบ้านไปจริงหรือเปล่านั่น?"

เราจะลงมายังชั้นสาม

อวาลันช์ "หน่วยสไนเปอร์ก็เสร็จไปแล้วรึนี่? แต่เธอไม่ได้ไปไกลกว่านี้แน่ แล้วเธอต้องเสียใจที่รอดมาถึงนี่ เวทมนต์เราจะส่งเธอลงไปกองกับพื้นแล้วกวาดล้างวิญญาณเธอกลับคืนสู่ดวงดาวเอง เราคือหน่วยเวท หนึ่งในสี่ยอดหน่วยรบของอวาลันช์!"

จัดการอวาลันช์สองคนแล้วเราจะลงไปยังชั้นสอง ที่ๆจะทำการติดระเบิด

ตัดมาทางสำนักงานใหญ่ชินระ เวอร์ด็อทรายงานความคืบหน้าให้ประธานชินระฟัง

เวอร์ด็อท      "ท่านประธาน ลูกน้องผมเข้าไปในป้อมสำเร็จและเกือบทำการติดตั้งระเบิดเสร็จแล้วครับ"

ปธ.ชินระ "การต่อสู้ที่แสนยาวนานระหว่างเรากับเจ้าพวกนั้นก็จะจบสิ้นลงเสียที แล้วเรื่องไส้ศึกว่าไงบ้างล่ะ?"

เวอร์ด็อท      "ผมปล่อยให้ลูกน้องจัดการแล้วครับ ตอนนี้ลูกน้องของเจ้านั่นเข้ามาสอดมือไม่ได้แล้ว"
ื่อลงมาถึงชั้นสอง ให้จัดการ Raven สามคน แล้วเราจะติดตั้งระเบิดก่อนวิ่งลงไปชั้นล่าง ทางด้านเอลเฟ่จะออกคำสั่งลูกน้อง
เอลเฟ่     "สงครามครั้งนี้จะหนักหนาสาหัสมาก คนที่ยังมีความกลัวหลงเหลืออยู่ คนที่กลัวว่าจะไม่ได้เห็นวันพรุ่งนี้จงออกไปจากที่นี่ซะตอนที่ยังมีโอกาส"

อวาลันช์  "เราจะสู้เพื่อคุณครับ เอลเฟ่!"

เชียร์      "ไม่เสียใจภายหลังนะ?"

อวาลันช์ "ไม่มีวัน!"

เชียร์      "ทุกคนพร้อมสู้แล้วใช่ไหม?"

อวาลันช์ "พร้อมแล้ว!"

เอลเฟ่    "ขอบใจทุกคนมากนะสำหรับวันนี้ ....และสำหรับตลอดมาที่ทุกคนช่วยเหลือฉันมาตลอดทั้งที่ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันขอตอบแทนด้วยการปกป้องทุกคนจนวาระสุดท้าย"

ฟุฮิโตะ   "ความตายคือหนทางแห่งการปลดปล่อย วิญญาณเราจะกลับคืนสู่ไลฟ์สตรีม จงอย่ากลัวความตาย! จงสู้! แสดงให้พวกชินระรู้ซึ้งถึงการเสียสละของพวกเรา!"

อวาลันช์ "ชินระต้องพินาศ!"

แล้วพวกอวาลันช์ก็แยกย้ายออกไป

เอลเฟ่    "อั่ก......."

เชียร์      "อีกแล้วเหรอ เอลเฟ่?"

เอลเฟ่    "เปล่า ฉันสบายดี ฉันก็จะสู้ร่วมกับทุกคน"

เอลเฟ่    "อ.....อึ้ก!!"

เชียร์      "ท่าทางไม่ไหวจริงๆนั่นแหละ"

ฟุฮิโตะ   "คุณเอลเฟ่ เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว กลับไปใช้แผนแรกกันเถอะ"

เอลเฟ่    "ฮึ่ม (คิดในใจ) ทั้งที่สัญญาว่าจะสู้ร่วมกับคนอื่นแท้ๆ .....ขอโทษด้วยนะทุกคน....."


ทางด้านเราหลังติดระเบิดเสร็จแล้วจะออกมาด้านนอกเพื่อสมทบเส็งและจุดระเบิด แต่เด็กผู้หญิงคนเดิมก็ตกลงมาจากหลังคาทับเราเข้า

เด็ก      "พลาดอีกละ ทรงตัวบนหลังคาไม่ดีจริงๆแฮะเรา แต่หนนี้มีคนมาช่วยรับด้วยแน่ะ"

เรา       "อูย........."

เด็ก      "อ้าว เธออีกแล้วเหรอ?"

เรา       "นี่เธอยังอยู่แถวนี้อีกเหรอ? แต่ช่างมันเถอะ รีบออกไปจากที่นี่กันเร็ว"

เด็ก      "ไม่ได้นะ! วันนี้ประตูชั้นนี้ปิด"

เรา       "หมายความว่าไง?"

เด็ก      "ดูท่าทางเราจะติดอยู่ข้างในแล้วหละ"

เรา       "ไม่นะ! อีกแค่นิดเดียวแท้ๆ...."

เด็ก      "อย่าเพิ่งหมดหวังน่า ปล่อยชั้นจัดการเอง อืม.....น่าจะอยู่แถวๆนี้นะ"

เด็กจะสับสวิทช์ให้ทางเปิดออก

เด็ก      "แต๊น! ออกไปทางนี้ได้นะ ขอบใจชั้นหน่อยสิ"

เรา       "เฮ้ย! เจ้าเด็กนั่นฉกสวิทช์ระเบิดไปด้วย! "

ทางด้านเส็งยังคงคอยที่เราไม่ออกมาเสียทีทั้งที่เลยกำหนดการไปมากแล้ว

เรา       "เจ้าเด็กนั่น....ไปไหนกันนะ? "
 
(เด็กคนนั้นแอบอยู่ด้านหลังเรา)

เด็ก      "อิอิ ชั้นไม่ถูกจับง่ายๆหรอก"

เรา       "ไปอยู่ตรงนั้นได้ไง?!"

แล้ว เธอจะวิ่งผ่านเราไปแล้วเข้าไปในห้องๆหนึ่ง ตอนนี้เราต้องเล่นไล่จับเด็ก จะมีห้องสามห้อง ให้จำให้ได้ว่าเด็กสับสวิทช์ไหนแล้วทางไหนจะเปิด หากเราสับผิดจะมีกับดักขึ้นมางับให้เสียพลัง ระหว่างทางจะต้องสู้กับอวาลันช์ด้วย เมื่อผ่านทั้งสามห้องมาแล้วจะถึงห้องที่มีรูปปั้นสีทองอยู่ และเราจะต้อนเด็กจนมุมได้ในที่สุด

เด็ก      "บ้าจริง! ชั้นถูกจับ!"

เรา       "เอาไอ้ที่เธอจิ๊กไปคืนมา"

เด็ก      "นี่เหรอ?"

เรา       "มันอันตรายมากนะ อย่าทำอะไรแผลงๆนะ!"

เด็ก      "ก็แล้วไงล่ะ?"

แล้วเด็กก็จะกดสวิทซ์ทำให้ระเบิดทำงาน

เรา       "หา! กดไปแล้วเหรอ? นั่นมันสวิทช์ระเบิด แล้วที่นี่จะราบเป็นหน้ากลองนะ!"

เด็ก      "หา!!!"

เรา       "ตามฉันมา เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ด่วนเลย"

แล้วเราจะวิ่งกลับไปทางเดิมที่เรามา

เด็ก      "คอยเดี๋ยวก่อน ชั้นคือยุฟฟี่ผู้เก่งกาจ ชั้นรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวูไท ทางนั้นมีทางลับ ตามชั้นมา!"

เรา       "ด...เดี๋ยวยุฟฟี่ คอยก่อน!"

ยุฟฟี่    "เร็วๆเข้าสิ อ๊ะจริงด้วย เธอชื่ออะไรน่ะ?"

เรา      "ฉันชื่อ A"

ยุฟฟี่    "รีบไปกันเถอะ A เร็วเข้า!"
ep14-02

อวาลันช์จะวิ่งตามมา เราจะสั่งให้ยุฟฟี่ช่วยเข็นรูปปั้นหินตกลงไปขวางทางอวาลันช์ไว้ แต่อวาลันช์ก็ทำลายรูปปั้นทิ้ง "จับมัน!"

ยุฟฟี่    "อย่างกับชั้นจะยอมให้จับง่ายๆงั้นแหละ"

ยุฟฟี่จะเข็นรูปปั้นอีกตัวลงไปแต่อวาลันช์ก็มาหยุดไว้เสียก่อน "ไม้เดิมใช้ซ้ำครั้งที่สองไม่ได้หรอก"

เรา       "ยุฟฟี่ ทางนี้ฉันจัดการเอง รีบหนีไปเร็วเข้า!"

ยุฟฟี่    "งั้นชั้นไปก่อนนะ"

เรา       "ที่เจ้าพวกนี้ต้องการตัวน่ะ ฉัน"

เราจะเข้าสู้กับอวาลันช์สามคน โดยอวาลันช์คนนึงได้แยกออกไปไล่จับยุฟฟี่ ยุฟฟี่พยายามเข็นรูปปั้นให้ร่วงลงไปแต่อวาลันช์ก็หลบได้หมด "อย่าเข้ามานะ!"

ทางด้านเราจะไล่ตามขึ้นไปช่วยยุฟฟี่ แต่ก็ต้องทำลายรูปปั้นที่ยุฟฟี่ดันเข็นลงมาเกะกะเราเสียก่อน

(ตัดเข้าฉากสู้กับรูปปั้น -__-)

ให้ ทำลายรูปปั้นไปเรื่อยๆ ยิ่งทำลายไปตัวท้ายๆจะยิ่งทำลายยาก ในที่สุดเราก็มาทันก่อนอวาลันช์จะเล่นงานยุฟฟี่ และสู้กับอวาลันช์หนึ่งคน

ยุฟฟี่    "มาช้าจังนะ คิดว่าชั้นจะเสร็จมันซะแล้ว"

เรา       "ขอโทษด้วยนะที่มาช้า ไปกันเถอะ"

ทั้ง สองคนจะวิ่งมายังทางออก แต่ทางออกปิด ระเบิดเริ่มทำงาน ตอนนี้ตึกจะสะเทือนไปทั้งหลัง เราและยุฟฟี่จะตกลงมาในห้องๆหนึ่งและพบกับเอลเฟ่, เชียร์ และฟุฮิโตะเข้า

เรา       "ฮึ่ม!"

ฟุฮิโตะ  "เจอตัวเธอจนได้นะ ขอผมสนุกกับการสังหารเธอหน่อยเถอะ"

ยุฟฟี่    "A!!"

ยุฟฟี่    "น่าเสียดายที่เราคงปล่อยให้เธอรอดไปไม่ได้"

เราจะยิงเข้าไปหยุดไม่ให้ฟุฮิโตะทำอะไรยุฟฟี่

เรา       "หยุดนะ! เธอไม่เกี่ยวข้องด้วย! ยุฟฟี่ รีบหนีไปเร็ว! คราวนี้ท่าทางจะแย่จริงๆแล้ว!"

ยุฟฟี่    "แล้วเธอล่ะ?"

เรา       "ฉันไม่เป็นไรหรอก"

ยุฟฟี่    "อ่า....งั้นขอโทษด้วยนะ" ยุฟฟี่จะวิ่งออกไป"

เรา       "ฉันไม่ตายด้วยน้ำมือพวกแกหรอก เรามาจัดการให้มันจบๆเรื่องกันไปเลยดีกว่า"

เอลเฟ่   "ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอทำอะไรคนของฉันอีกแล้ว เธอรู้ไหมลูกน้องฉันกี่คนที่เธอทำร้ายไป มีแค่เธอเท่านั้นที่ฉันจะไม่ยกโทษให้เด็ดขาด!"


BOSS  Elfe, Shears, Fuhito

สู้กับทั้งสามคนพร้อมกัน
 

เรา       "(คิดในใจ) เอลเฟ่.....ถ้าจำไม่ผิดฉันโจมตีคนๆนี้ไม่เข้านี่นา นี่เราจะมีโอกาสชนะรึนี่...."

ในที่สุดเราจะชนะและส่งทั้งสามลงไปนอน

เรา       "ฉันชนะเหรอ? ฉันเนี่ยนะ? สงสัยจะเป็นพลังฮึด เป็นงี้บ่อยๆก็ดีน่ะสิ"

พอเราออกไปแล้วทั้งสามจะคืนร่างเป็นเรเว่น ทางด้านนอกเส็งที่เฝ้าดูหอคอยที่เหลือแต่ซากด้วยความเป็นห่วง A พบกับยุฟฟี่ที่หนีออกมาเข้า

ยุฟฟี่    "พังเละตุ้มเป๊ะเลย... A...."

เส็ง      "เธอรู้จัก A เหรอ?"

ยุฟฟี่    "ก็ประมาณนั้นแหละ เค้าเป็นคนดีนะ แต่โดนระเบิดไปซะแล้ว..."

เส็ง      "บ้าจริง! เธอหนีออกมาไม่ทันงั้นเหรอ?"

ยุฟฟี่    "นายก็รู้จัก A เหรอ?"

เส็ง      "เราทำงานร่วมกัน"

ยุฟฟี่    "ทำไมพวกนายต้องมาทำแบบนี้กับวูไทด้วย?"

เส็ง      "มันเป็นของพวก....."

ยุฟฟี่    "รู้น่า พวกต่อต้านชินระอะไรนั่นใช่มั้ยล่ะ? แล้วพวกนายทำลายตึกนั่นก็แสดงว่าพวกนาย...."

เราจะวิ่งออกมาพบทั้งสองคน

เรา       "คุณเส็ง! อ๊ะ ยุฟฟี่ เธอก็อยู่ด้วยเหรอ? ที่ฉันรอดออกมาได้นี่ต้องขอบคุณยุฟฟี่เลยนะเนี่ย"

เส็ง      "เฮ้อ เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว อย่าทำให้ต้องเป็นห่วงแบบนี้สิ"

เรา       "ขอโทษค่ะ"

ยุฟฟี่ถอยห่างจากเราออกไป

ยุฟฟี่    "A…….. "

เรา       "มีอะไรเหรอ? "

ยุฟฟี่    "เธอ....ออกไปจากวูไทเดี๋ยวนี้นะ!! "

แล้วยุฟฟี่ก็วิ่งมาเตะเราเข้า

เรา       "ยุฟฟี่?"

ยุฟฟี่    "เธอเป็นพวกชินระ! เธอหลอกฉัน! พวกเธอจะมาทำให้วูไทยับเยินไปมากกว่านี้อีกงั้นสิ!"

เรา       "เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้หลอกอะไรเธอนะ"

ยุฟฟี่    "ฉันเกลียดเจ้าพวกนั้น แต่ฉันเกลียดชินระมากกว่า!!"

แล้วยุฟฟี่ก็วิ่งออกไป

เส็ง      "นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?"

เรา       "ยุฟฟี่... (คิดในใจ) ขอโทษด้วยนะ.... ความจริงๆที่ฉันเป็นชินระ...เป็นเติร์ก คงทำร้ายจิตใจเด็กคนนั้นมาก ฉันจะทนแบกรับเรื่องพวกนี้ไปได้ถึงแค่ไหนกันนะ...."

 
ตัดมาทางศูนย์บัญชาการชินระ

เวอร์ด็อท "ท่านครับ เราได้รับรายงานจากที่กบดานอวาลันช์แล้วครับ"

ปธ.ชินระ "จัดการไอ้พวกแกนนำได้หรือเปล่า ถ้าพวกนั้นยังอยู่อวาลันช์ก็ยังไม่สิ้นซาก"

เวอร์ด็อท "กำจัดได้หมดแล้วครับ"

ปธ.ชินระ "งั้นอวาลันช์ก็พินาศลงอย่างสมบูรณ์แล้วสินะ"

เวอร์ด็อท "แต่ผลจากสิ่งที่อวาลันช์ทำก็ทำให้ความเชื่อมั่นที่ชาวโลกมีต่อชินระสั่นคลอนไปด้วย"

ปธ.ชินระ "เราปล่อยพวกมันทำตามใจมานานเกินไป..."

เวอร์ด็อท "เห็นทีจะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อกู้ภาพลักษณ์ของบริษัทเราแล้วละครับ"

ปธ.ชินระ "มีแพลนไว้อยู่แล้วนี่นะ เรื่องการปล่อยจรวดครั้งแรกของโลกนั่นไง เราจะออกอากาศไปทั่วโลก ไปเตรียมความพร้อมซะ"

เวอร์ด็อท "ครับท่าน"


ทางด้านวูไท บนเทวรูปดาเชา พวกอวาลันช์คุยกับรูฟัสอยู่

รูฟัส     "แผนการเราสำเร็จลงด้วยดี"

ฟุฮิโตะ  "ครับ ฐานทัพเราถูกทำลายพร้อมพวกที่ใช้มาทีเรียปลอมเป็นพวกเรานั่นด้วย ทีนี้พวกมันก็จะคิดว่าเราตายหมดแล้ว"

รูฟัส     "อืม...ตอนนี้เวอร์ด็อทเกือบจะสาวตัวมาถึงฉันแล้ว ฉันคงทำอะไรมากไม่ได้"

เอลเฟ่   "ตัวตายตัวแทนเราก็ไม่มีแล้ว ถ้าเราต้องเคลื่อนไหวตอนนี้ละก็...."

เชียร์    "อย่าหักโหมนะเอลเฟ่ อาการเธอยังไม่ดีขึ้นเลย"

รูฟัส     "เรื่องนั้นเราทำอะไรไม่ได้เลยนี่นะ"

ฟุฮิโตะ  "ทำอะไรไม่ได้เลยครับ"

รูฟัส     "งานต่อไปอยู่ที่ฐานปล่อยจรวด ตาแก่นั่นไม่ทันได้ระวังตัวแน่ๆและนั่นแหละคือโอกาสของเรา"

ฟุฮิโตะ  "ปล่อยให้เป็นหน้าที่เราเถอะครับ"
 

Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786