Final Fantasy VII : Before Crisis - Game Script

Episode 11

"หนีสู่เสรีภาพ"

Aug09, 0002
Midgar Slum

หลังดื่มกับเพื่อนๆเติร์กเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราจะตื่นขึ้นมาในบาร์ที่สลัมแห่งหนึ่ง

 

เรา            "อ้าว ทุกคนไปไหนกันหมดแล้ว นี่เราถูกทิ้งซะแล้วรึนี่? ช่างเถอะ พรุ่งนี้เราลางานอยู่แล้วนี่นะ กลับบ้านดีกว่า"

จากนั้นเราจะเดินออกมาข้างนอกและมองไปรอบๆ

เรา            "ไม่ได้มาแถวนี้หลายปีแล้วแฮะ...."

เราจะเดินมาจนถึงบ้านหลังคาแดงติดกับสวนหย่อมขนาดใหญ่
 
เรา            "เอ๋? ที่นี่มันที่ไหนกัน ไม่คุ้นเลยแฮะ สว่างจนแสบตาเลย ทั้งที่ตอนนี้มันเที่ยงคืนแล้วนะ ...สวนสวยจัง ไม่คิดว่าจะมีดอกไม้บานแถวนี้เลย ปกติดินแถวสลัมนี่ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น สวนนี้มีคนทำไว้หรือเปล่านะ? "


ประตูจะเปิดออกมา เราหันไปดูก็พบหญิงสาวสวมชุดสีชมพูยืนอยู่หน้าบ้าน ดูเหมือนเธอกำลังคิดอะไรอยู่

???           "หนูอยากออกไปเห็นโลกข้างนอกมิดการ์บ้าง อย่าห่วงไปเลยค่ะแม่ หนูจะกลับมา"

พอสาวคนนั้นหันมาเห็นเราก็ตกใจ

???           "เครื่องแบบนั้นมัน!" (แล้วเธอก็วิ่งหนีไป)

เรา            " (คิดในใจ) เกิดอะไรขึ้นนะ ดูท่าทางเธอรีบจังเลย หญิงสาวตัวคนเดียวออกมาเดินข้างนอกตอนกลางคืนแบบนี้จะเป็นอะไรไหมเนี่ย? "
                "หือ?! "

หญิงสาวคนเดิมวิ่งกลับมาหาเรา

???           "จะทำไงดี? "

                "นั่นมัน! "

เรา            " (คิดในใจ) จะทำไงดีเรอะ? "

 
หญิงสาววิ่งเข้ามาแต่ก็ทิ้งระยะไว้ไม่ยอมเข้ามาใกล้เรา สักพักก็เห็นอวาลันช์สองคนที่วิ่งตามเธอมา

???            " (คิดในใจ) แย่ละสิ!"

อวาลันช์     "นั่นมันเติร์กนี่หน่า!"

เรา            " (คิดในใจ) ทำไมพวกอวาลันช์มาอยู่แถวนี้ได้นะ?"

???            "หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ! อย่าพาคนอื่นเข้ามาพัวพันกับพวกแกเลย! "

 
เราจะต้องสู้กับอวาลันช์สองคน โดยมีหญิงสาววิ่งไปมาอยู่ในฉากสู้ด้วย เราต้องคอยช่วยไม่ให้อวาลันช์ทำร้ายเธอ

เรา            "บาดเจ็บหรือเปล่า? "

???            "เอ่อ...."

หญิงสาวผละออกไป
 
ep11-01

เรา            "อย่าห่วงเลยฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก แต่ถามอะไรหน่อยสิ ทำไมเจ้าพวกนั้นไล่ตามเธอล่ะ?"

???            "ไม่รู้สิ"

เรา            "อ้อ เข้าใจละ ก็เธอมาเดินคนเดียวตอนกลางคืนแบบนี้มันก็อันตรายน่ะสิ กลับไปบ้านซะ"

???           "เอ๋? (คิดในใจ) ปล่อยฉันกลับบ้านเหรอ? หรือคนๆนี้จะไม่รู้ว่าฉันเป็นใครสินะ...."

                "แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?"

เรา            "ฉันมาดูดอกไม้"

???            "จริงเหรอ? แค่นั้นจริงนะ?"

เรา            "ฮื่อ ฉันไม่คิดว่าแถวนี้จะมีดอกไม้บาน เลยสนใจน่ะ"หญิงสาวเดินเข้ามาในสวน

???            "เธอชอบดอกไม้เหรอ? "

เรา            "ฮื่อ"

???            "ฉันปลูกทั้งหมดนี่เองแหละ"

เรา            "เธอปลูกเองเหรอ? โห ดูแลหมดนี่คงเหนื่อยน่าดูเลยนะ"

???            "ไม่หรอก ก็ฉันชอบปลูกนี่"


อวาลันช์จะปรากฏตัวด้านหลังหญิงสาวอีก

เรา            "ระวังข้างหลัง!"

???            "หือ? "

พวกอวาลันช์จะเรียกพวกออกมา

อวาลันช์A    "พบตัวแล้ว! เธออยู่กับเติร์ก!"

อวาลันช์B    "พาตัวเธอมา!"

เรา            "มาทางนี้!"

???            "ทำไมล่ะ?"

เรา            "เจ้าพวกนั้นก็ตามฉันมาเหมือนกัน เราหนีกันเถอะ"


ในตึกร้างแห่งหนึ่ง อาลันช์แจ้งรายงานให้เอลเฟ่, ฟุฮิโตะ และเชียร์ฟัง

อวาลันช์    "รายงานครับ เราพบเผ่าโบราณแล้วครับท่าน! "

เอลเฟ่       "ที่ไหน?"

อวาลันช์    "ตอนนี้เธออยู่กับเติร์กครับ"

เอลเฟ่       "ว่าไงนะ?"

อวาลันช์    "เราจัดกำลังตามล่าเธอแล้วครับ"

เอลเฟ่       "พยายามเอาตัวเธอมาให้ได้! เราจะไม่ยอมให้ดินแดนแห่งพันธะสัญญาตกเป็นของชินระเด็ดขาด!"

อวาลันช์    "ครับท่าน!"

เอลเฟ่       "ไม่ว่ายังไงก็อย่าทำให้เผ่าโบราณบาดเจ็บนะ"

อวาลันช์    "ครับท่าน!"

เชียร์         "ไม่น่าเชื่อว่าเติร์กจะยื่นมือเข้ามายุ่ง"

ฟุฮิโตะ      "ก็แค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นล่ะน่า"


กลับไปยังสลัมเขตห้า

เรา            "ไหวมั้ย?"

???            "ฉันไม่เป็นไร"

เรา            "เฮ้อ มาจนถึงนี่คงปลอดภัยแล้วมั้ง"


เราจะพบอวาลันช์กำลังหาอะไรอยู่
 
เรา            "เจ้าพวกนั้นตามหาเราอยู่สินะ รอตรงนี้ก่อนนะ ขอฉันจัดการพวกมันเดี๋ยวเดียว"

???            "ได้สิ"


เราจะวิ่งเข้าหาอวาลันช์

อวาลันช์     "อ้อ มาให้จัดการเองเลยเรอะ?"

(สู้กับอวาลันช์สองคนพอชนะแล้วหญิงสาวจะกลับเข้ามาร่วมทีม)

เรา            "คงมีพวกมันเหลืออยู่อีก รีบไปกันเถอะ"

???            "อืม เอ้อใช่ เราออกไปทางด้านขวาบนกันดีกว่า"

เรา            "ขวาบนเหรอ?"

???            "ไปทางนั้นจะลัดเข้าเขตชุมชนได้น่ะ จะได้ซ่อนตัวได้ง่ายขึ้น"

เรา            "ได้ งั้นไปกันเลย (คิดในใจ) ถ้าต้องสู้กับเจ้าพวกนั้นอีก หญิงสาวคนนี้คงไม่ปลอดภัย"

                "นี่!"

???            "หือ?"

เรา            "ฉันจะออกไปดูต้นทางก่อน ถ้าบอกให้ตามมาเธอค่อยมานะ ถ้าบอกให้อยู่กับที่ก็อย่าเข้ามานะ เข้าใจไหม?"

???            "ได้"


ให้ เดินไปทางขวาบน จะเจออวาลันช์ให้สู้ระหว่างทาง ให้บอกหญิงสาวอย่าขยับ (ถ้าบอกให้เข้ามาเธอจะเข้ามาในฉากสู้ด้วย) หลังจัดการอวาลันช์ค่อยบอกให้เธอตามเรามา

???            "น่าจะปลอดภัยแล้วนะ พวกนั้นคงไม่ตามมาแล้วหละ"

เรา            "ต่อให้หนีก็ไม่มีประโยชน์ (คิดในใจ) พวกมันมีเยอะเกินไป จะจัดการให้หมดคงเสียเวลาน่าดู"

                "เธอไปหาที่ซ่อนตัวซะ!"

???            "แต่ว่า...."

เรา            "เดี๋ยวฉันจะตามไปทีหลัง ไปซี่!"

???            "ตกลง"

เราจะสู้กับอวาลันช์สามคน หลังจากนั้นจะมองหาหญิงสาวที่เราบอกให้ไปซ่อนตัว

เรา            " (คิดในใจ) ว่าแต่ทำไมอวาลันช์ถึงตามตัวเธอนะ? "

แล้วเราจะวิ่งไปทางที่หญิงสาววิ่งออกไปโดยมีพวกอวาลันช์วิ่งตามมา

อวาลันช์    "บ้าเอ๊ย! เรียกกำลังเสริมเร็ว! "

เรา            " (คิดในใจ) ผู้หญิงคนนั้นต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ"

                "โอ๊ะ! "

เราจะมองผ่านรอยแตกท่อน้ำในเมืองไปเห็นอวาลันช์จำนวนมากเดินอยู่อีกฟาก

เรา            "อวาลันช์! อย่าบอกนะว่าเธอถูกจับไปแล้วน่ะ! "

อวาลันช์A   "เจอผู้หญิงคนนั้นไหม? "

อวาลันช์B   "ยังเลย ดูท่าทางเธอจะไม่อยู่แถวนี้นะ พอหัวหน้ามาถึงนี่ให้เริ่มปฏิบัติการลอร่าได้"

อวาลันช์A   "พวกเราต้องไปประจำตรงไหนน่ะ?"

อวาลันช์B   "ทางเดินฝั่งใต้ พยายามจับตัวทั้งผู้หญิงคนนั้นแล้วก็เติร์กนั่นด้วย"

แล้วพวกอวาลันช์ก็วิ่งออกไป

เรา            " (คิดในใจ) ดูท่าทางจะยังหาผู้หญิงคนนั้นไม่เจอแฮะ เราต้องรีบไปหาเธอก่อนพวกนั้น"

ตอนนี้จะเข้ามาในเขตที่มีบ้านหลายหลังสำหรับหลบซ่อนตัว เราต้องออกตามหาหญิงคนนั้นและพยายามหลบหลีกพวกอวาลันช์ไปด้วย ถ้าเราเข้าผิดบ้านหรือต้องสู้กับอวาลันช์ เราจะเสียเวลาทำให้พวกอวาลันช์มีโอกาสจับตัวหญิงคนนั้นมากขึ้น เมื่อเราเจออวาลันช์ชุดแรก ฉากจะตัดไปยังหัวหน้าทีมอวาลันช์ทีมนี้

หัวหน้าทีม    "โทษด้วยนะที่มาช้า เริ่มปฏิบัติการลอร่ากันได้เลย ฉันจะออกไปตามหาผู้หญิงคนนั้นเดี๋ยวนี้แหละ"

หัวหน้าทีม เข้าไปในบ้านหลังแรก

หัวหน้าทีม    "ไม่อยู่ที่นี่แฮะ..."

จากนั้นเราจะต้องแข่งกับเวลาว่าใครจะพบผู้หญิงคนนั้นก่อน หากหัวหน้าทีมหาพบก่อนเกมส์จะโอเวอร์ทันที

ในที่สุดเราก็หาตัวผู้หญิงคนนั้นพบ

เรา            "โล่งไปที...."

???            "เธอมาจนได้"

เรา            "ดีนะที่เธอปลอดภัย หลบอยู่ตรงนี้สักพักนะ ข้างนอกพวกนั้นกำลังตามหาเราให้วุ่นเลย"

(หลายชม.ผ่านไป)

???            "ทำไมชั้นต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ..."

เรา            "ไม่รู้สิ"

???           "ด้านนอกตอนนี้มีพวกอวาลันช์มาออกันอยู่หน้าบ้านหลังที่เรามาซ่อนตัว"

เรา            "ว่าแต่ทีแรกเธอจะออกไปไหนน่ะ?"

???           "สายลมเรียกร้องหาฉัน"

เรา            "หือ? "

???            "ฉันได้ยินเสียงของสายลมเรียกร้องให้ฉันออกเดินทาง"

เรา            "อืม............"

???            "จริงๆนะ ฉันอยากรู้มานานแล้วว่าโลกภายนอกมิดการ์เป็นยังไง เธอเคยเห็นหรือเปล่า?"

เรา            "เคยสิ ฉันไปมาหลายที่แล้วหละ"

???            "ดีจังเลย"

เรา            "ไม่รู้สิ ก็ไปเรื่องงานเท่านั้นแหละ"

???            "เมืองอื่นเป็นไงบ้างน่ะ? "

เรา            "บางที่ก็ติดทะเล บางที่ก็มีหิมะปกคลุม"

???            "ฟังดูต่างจากเมือนี้เยอะเลยเนอะ อยากรู้จังว่าที่นั่นจะมีดอกไม้แบบไหนขึ้นกันนะ"

เรา            "ข้างนอกมีดอกไม้สวยๆเต็มเลยหละ"

???            "เฮ้อ... ฉันอยากออกเดินทางไปไกลแสนไกล เดินทางไปเหมือนเกสรดอกไม้ที่ล่องลอยไปตามสายลม"

บนฉากด้านนอกจะมีอะไรส่องแสงอยู่บนพื้นใกล้ๆที่อวาลันช์ยืนอยู่

???            "อ๊ะ!"

เรา            "มีอะไรเหรอ?"

???            "ฉันทำมาทีเรียตกน่ะ ฉันต้องไปเอากลับมา"

เรา            "จะบ้าเหรอ? อย่าออกไปตอนนี้เชียวนะ!"

???            "แต่ว่า...."

เรา            "ถ้าอยากได้มาทีเรียนัก ฉันยกของฉันให้ก็ได้"

(ตอนนี้อวาลันช์และหัวหน้าทีมวิ่งออกไปอีกฟากของเมือง)

???            "แต่อันนั้นไม่เหมือนอันอื่นนะ ฉันได้มันมาจากแม่จริงๆของฉัน"

เรา            "แม่จริงๆของเธองั้นเหรอ?"

???            "ฉันมีแม่สองคน ท่านทั้งสองสำคัญกับฉันมาก"

เรา            "ก็ได้ ถ้ามันสำคัญขนาดนั้นฉันจะออกไปเอามาให้เธอเอง"

???            "จริงเหรอ?"

เรา            "เธอรอตรงนี้แหละ"

???            "เลิกเรียก 'เธอ' ได้แล้ว ฉันชื่อแอริธ แล้วเธอล่ะ?"

เรา            "ฉันชื่อ A แอริธ อยู่ตรงนี้อย่าไปไหนนะ เข้าใจไหม?"

แอริธ         "A… ขอบใจมากนะ"

เราจะวิ่งออกจากบ้านไป

แอริธ         " (คิดในใจ) ไม่คิดว่าจะมีคนอย่างคุณ A ในกลุ่มเติร์กด้วย..."

ด้านนอกเราจะเห็นมาทีเรียตกอยู่ที่พื้น

เรา            "อันนี้สินะ"

เราจะหยิบและนำกลับมาคืนให้แอริธ

เรา            "เอ้า อย่าทำตกอีกล่ะ"

แอริธ         "ขอบใจนะ ฉันดีใจมากเลย"

เรา            "ทีนี้ก็เหลือแค่รอให้เจ้าพวกนั้นถอนกำลังออกไปให้หมด"

จู่ๆแอริธก็เงียบไป

เรา            "เกิดอะไรขึ้น....ช...เชียร์!!"

เชียร์         "แม่สาวคนนี้ต้องไปกับเรา"

เรา            "ทำไม! ทำไมพวกแกต้องมาพาตัวเธอไปด้วย!"

เชียร์         "เพื่อปกป้องเธอจากสารเลวอย่างพวกแกไง"

เรา            "ว่าไงนะ? ฉันไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย"

เชียร์         "ไม่ต้องมาแก้ตัว! "


BOSS  Shears  -  ตอนนี้เราเก่งขึ้นกว่าตอนที่เจอเขาครั้งก่อนแล้ว แต่สุดท้ายก็จะถูกเชียร์จัดการหมอบอยู่ดี เราจะหมดสติไป

เรา            "แอริธ...."

ทางด้านศูนย์บัญชาการชินระ ประธานชินระกำลังคุยกับเวอร์ด็อท

ปธ.ชินระ     "ดูเหมือนจะมีความเคลื่อนไหวเรื่องเผ่าโบราณนะ"

เวอร์ด็อท    "ครับท่าน ผมส่งเส็งไปพาตัวเธอมาแล้วครับ"

ปธ.ชินระ     "ตามกันมาตั้งกี่ปีแล้ว ทำไมจับตัวเธอไม่ได้ซะที หือ? เวอร์ด็อท?"

เวอร์ด็อท    "เราพยายามสืบหาที่อยู่ของเธออย่างสุดความสามารถแล้วครับท่าน"

รูฟัส           "ส่งทหารไปทำงานนี้ดีกว่าครับประธาน ใช้เติร์กก็เปลืองแรงคนเปลืองเวลาไปเปล่าๆ แม่สาวนั่นเจอปืนเข้าไปคงไม่มีปัญญาขัดขืนหรอก ว่าไหม?"

เวอร์ด็อท    "คิดให้ดีๆก่อนนะ เราต้องการให้เธอช่วยเราตามหาดินแดนแห่งพันธะสัญญานะ"

ปธ.ชินระ     "ถูกต้องแล้ว ดินแดนแห่งพันธะสัญญาคือดินแดนลับแลที่มีแต่เผ่าโบราณเท่านั้นที่รู้ว่ามัน อยู่ไหน ถ้าเธอเป็นอะไรไปซะก่อนความพยายามของเราก็ไร้ผล"

รูฟัส           "........."

ปธ.ชินระ     "ดินแดนแห่งพันธะสัญา.... สถานที่ๆมีพลังงานมาโคมากมายมหาศาล ถ้าเราไปถึงที่นั่นเราจะดึงมาโคออกมาใช้ได้แบบที่ไม่ต้องมีเตาปฏิกรณ์เลย ทีนี้พอประหยัดค่าใช้จ่ายได้มากขึ้นบริษัทเราก็จะยิ่งรุ่งเรืองขึ้นไปอีกนาน แสนนาน พอคิดแบบนี้แล้วถึงต้องทุ่มทุนตามหาเธอนานสักหน่อยก็ยังคุ้ม"

รูฟัส           "อืม แต่ผมว่าไอ้ผลประโยชน์ที่จะได้รับมันจะไปหักกับเวลาที่เสียไปโดยไม่จำเป็น นี่หมดซะก่อนนะสิ"

เวอร์ด็อท    "............"



เชียร์          "มาทางนี้"

ทางด้านเชียร์จะพาตัวแอริธวิ่งมาทางกองขยะ เชียร์วิ่งนำมาก่อน สักพักแอริธก็หยุดวิ่งแต่เชียร์ไม่ทันสังเกต

แอริธ         "(คิดในใจ) จังหวะนี้แหละ...."

แต่เชียร์ก็หันกลับมาซะก่อน

เชียร์          "มัวทำอะไรอยู่เล่า รีบวิ่งเร็วเข้าสิ"

แอริธ         "(คิดในใจ) ช้าไปซะแล้ว...."


ทั้งสองมาหยุดหน้าโบสถ์ร้างเขตห้า เชียร์จะส่งซิกให้การ์ดที่เฝ้าโบสถ์ให้หลีกทางออกไป ทั้งสองคนเข้ามาในโบสถ์พบกับเอลเฟ่และฟุฮิโตะ เอลเฟ่จะตรงเข้ามาหาแอริธ

เอลเฟ่         "ยินดีต้อนรับนะ คุณแอริธ ขอบคุณที่มา ฉันชื่อเอลเฟ่ ผู้นำของกลุ่มต่อต้านชินระ"

แอริธ          "ฉันถูกบังคับให้มาที่นี่ พวกคุณแย่ยิ่งกว่าชินระซะอีก"

เอลเฟ่         "เธอไม่เต็มใจมางั้นเหรอ? แต่เราช่วยไม่ให้เธอถูกพวกชินระจับตัวไปนะ"

แอริธ          "ไม่ใช่ A ปกป้องฉันจากพวกคุณ เขาไม่รู้ว่าฉันเป็นใครด้วยซ้ำ"

เอลเฟ่         "งั้นก็ต้องขอโทษแทนพวกลูกน้องของฉันด้วยนะ"

แอริธ          "คุณต้องการอะไร?"

ฟุฮิโตะ        "เราพาตัวคุณมาที่นี่ด้วยเหตุผลเพียงหนึ่งเดียว เรามีเรื่องจะขอให้คุณช่วย"
 
ep11-02

ทางด้านเราที่มาถึงโบสถ์จะจัดการการ์ดที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าเรียบร้อย แต่ประตูด้านหน้าก็ปิดอยู่

เรา             "แย่ละสิ ไม่ขยับเลย ทำไงดีล่ะ? "

เราจะมองไปรอบๆเห็นรูที่หลังคาและสามารถปีนเข้ามาในโบสถ์ได้ ตอนนี้เราจะยืนอยู่บนไม้คานค้ำหลังคา และเห็นแอริธอยู่กับพวกอวาลันช์ด้านล่าง

เรา             " (คิดในใจ) เจอแล้ว! แต่พวกผู้นำอวาลันช์มารวมตัวกันที่นี่หมดเลย อยากรู้จังว่าพวกนั้นพูดเรื่องอะไรกันอยู่นะ? ลองเข้าไปฟังใกล้ๆดีกว่า แต่ต้องพยายามไม่ให้พวกนั้นเห็น"

ตอน นี้ให้บังคับให้เราไต่ไปตามเส้นทางที่จะเข้าไปใกล้พวกอวาลันช์ได้โดยไม่ถูก สังเกตเสียก่อน สักพักจะพบบันไดลงมาด้านล่างและเข้ามาในห้องใหญ่ได้

เอลเฟ่        "เราต้องการความร่วมมือจากเธอ"

ฟุฮิโตะ       "เธอคือเผ่าโบราณผู้เหลือรอดคนสุดท้าย พวกชินระมันถึงคอยตามล่าเธอ ส่วนเรามีเป้าหมายคือการโค่นล้มชินระเพื่อไม่ให้พวกมันใช้เตาปฏิกรณ์มาโคอีก ในเมื่อเราก็มีศัตรูคนเดียวกันเพราะฉะนั้นมาร่วมมือกันดีกว่าน่า"

เรา            " (คิดในใจ) เผ่าโบราณเหรอ? คุณเส็งถูกมอบหมายให้จับตัวเผ่าโบราณมานานแล้วนี่นา งั้นคนที่เขาต้องจับตัวก็คือแอริธน่ะสิ เพราะแบบนี้สินะเธอถึงต้องการออกไปนอกมิดการ์ ที่แท้เธอต้องการหลบหนีจากชินระ"

แอริธ         "พวกคุณอยากรู้ว่าดินแดนแห่งพันธะสัญญาอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? "

ฟุฮิโตะ       "ถูกต้องแล้ว"

เอลเฟ่        "เราต้องการปกป้องดินแดนแห่งพันธะสัญญาจากชินระ"

ฟุฮิโตะ       "แต่ถ้าเราไม่รู้ว่ามันอยู่ไหนเราก็ทำอะไรไม่ได้ เราถึงต้องการให้เธอช่วยไงล่ะ ช่วยบอกทีเถอะ ว่าดินแดนแห่งพันธะสัญญาอยู่ที่ไหน"

แอริธ         "แต่ฉันไม่รู้จริงๆนะ"

เชียร์          "เป็นไปไม่ได้! เธอคือเผ่าโบราณ!! เธอต้องรู้สิว่าดินแดนแห่งพันธะสัญญาอยู่ที่ไหน!"

เอลเฟ่        "ใจเย็นเชียร์ อย่าตวาดแอริธ"

แอริธจะตรงเข้าไปหาเอลเฟ่

แอริธ         "ค...คุณ...."

เอลเฟ่        "มีอะไรเหรอ? "

แอริธ         "เสียงนี้คุ้นจัง...."

เอ ลเฟ่        "เราเคยเจอกันมาก่อนงั้นเหรอ? เสียใจด้วยนะ ฉันจำอดีตไม่ค่อยได้ ตั้งแต่จำความได้ฉันก็เข้าร่วมกลุ่มอวาลันช์แล้ว"

แอริ ธ         "ฉันว่าเราคงไม่เคยพบกันหรอก แต่ฉันรู้สึกคุ้นกับเสียงที่อยู่ภายในใจคุณ แต่มัน....ฟังดูเจ็บปวด"

เอลเฟ่        "ภายในใจฉันเหรอ?"

ฟุฮิโตะ       "อ....แอริธ เดี๋ยวก่อนสิ"

เอลเฟ่        "จะห้ามเธอทำไม?"

ฟุฮิโตะ       "เผ่าโบราณสามารถได้ยินเสียงของดวงดาวได้ พ...เพราะงั้นเสียงนั่นไม่ได้ดังมาจากในใจคุณหรอกนะ"

เชียร์เดินม า"ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ!?"

เรา            "(คิดในใจ) แย่ละสิ!"

เราจะวิ่งหลบกลับไปหลังประตู และไต่กลับขึ้นมาบนคาน เชียร์จะเรียกพวกอวาลันช์ออกมาจัดการเรา

เรา            "(คิดในใจ) ทำไงดีนะ?"

ตอนนี้ต้องพยายามหลบพวกอวาลันช์ ถ้าถูกจับตัวได้จะต้องสู้กัน

ฟุฮิโตะ       "ท่าทางเจ้าพวกนั้นจะรับมือเธอไม่ไหวหรอกมั้ง"

เอลเฟ่        "เชียร์"

เชียร์          "เออน่ะ"

เชียร์จะวิ่งตามเรามา

เรา            "(คิดในใจ) เราต้องกลับไป แอริธ คอยอีกสักเดี๋ยวนะ"

แต่เชียร์ก็ตามเรามาทันเสียก่อน "เธออีกแล้วเรอะ? เจ็บไม่รู้จักจำเสียทีนะ"

เชียร์จะไล่เรามาจนถึงทางตันและเราจะต้องสู้กับเขา

BOSS  Shears  -  จะชนะหรือแพ้มันก็ถีบเราตกลงไปข้างล่างอยู่ดี

เราจะตกลงมาบนแปลงดอกไม้ในโบสถ์

เรา            "อั่ก...."

เชียร์เดินมาหยุดยืนตรงหน้าเรา

เชียร์          "ยังไม่ตายอีกเรอะ? "

แอริธตะโกนเข้ามา

แอริธ         "หยุดนะ! อย่าเหยียบดอกไม้นะ!"

ฟุฮิโตะ       "ใจเย็นๆครับคุณแอริธ ขอเวลาเราจัดการยัยนี่ประเดี๋ยวหนึ่ง"

ฟุฮิโตะจะช่วยเชียร์เข้ามารุมสู้กับเรา

BOSS  Fuhito + Shears

เรา            "สองคนพร้อมกันเลยรึนี่...."

แอริธ         "หยุดนะ! อย่าเหยียบดอกไม้นะ! "

การต่อสู้จะเริ่มขึ้น เราจะต้องสู้กับทั้งสองคนโดยมีแอริธคอยตะโกนให้เราหยุดสู้ สักพักเธอจะวิ่งเข้ามาขวางเชียร์และฟุฮิโตะ

ฟุฮิโตะ       "แอริธ ถอยไป ยัยนี่เป็นเติร์ก เป็นพวกที่จะมาจับตัวเธอไปนะ"

แอริธ         "ไม่ คุณนั่นแหละถอยไป! อย่ามาทำลายแปลงดอกไม้ของฉันนะ!"

ฟุฮิโตะ       "อู้ววว...."

เอลเฟ่จะเข้ามาในห้อง เชียร์เดินออกไปหาเอลเฟ่ ฟุฮิโตะก็หันหลังกลับไป

ฟุฮิโตะ       "งั้นวันนี้พอแค่นี้แล้วกันนะ"

เชียร์          "ฮื่อ อย่าให้คุณเอลเฟ่ต้องฝืนมากเลย"

เอลเฟ่        "เชียร์ อย่าสนใจฉันเลย ก็แค่อาการแบบเดิมๆนั่นแหละ"

เชียร์          "........."

เชียร์ตามเอลเฟ่เดินออกไปนอกโบสถ์

ฟุฮิโตะ       "คุณแอริธ คิดเรื่องที่เราพูดให้ดีๆล่ะ"

แอริธ         "เอลเฟ่เป็นอะไรเหรอ?"

ฟุ ฮิโตะ       "เธอมีโรคประจำตัวอยู่ ซึ่งวิธีรักษาโรคที่ว่าก็อยู่ที่ดินแดนแห่งพันธะสัญญาอีกนั่นแหละ เอาละ ไว้เจอกันวันหลังนะ"

แอริธ         "...แต่ฉันไม่รู้จริงๆนะว่าดินแดนแห่งพันธะสัญญาอยู่ไหน...."

พอพวกอวาลันช์ออกไปหมดแล้วแอริธก็เข้ามาดูอาการเรา

แอริธ         "เป็นอะไรหรือเปล่า?"

เรา            "ฉันไม่เป็นไร แอริธ เธออยากออกเดินทางใช่ไหม?"

แอริธ         "ฮื่อ"

เรา            "งั้นก็ไปเถอะ ไปยังที่ๆจะไม่มีใครตามหาเธอพบ ตราบใดที่เธอยังอยู่ที่นี่ พวกชินระก็ยังคงตามล่าเธออยู่ดี"

แอริธ         "เอ๋? เธอก็อยากรู้เหมือนกันเหรอว่าดินแดนแห่งพันธะสัญญาอยู่ที่ไหน?"

เรา            "ฉันไม่สนใจหรอก อีกอย่างวันนี้ฉันลางาน เพราะงั้นไม่ต้องห่วง ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก"

แอริธ         "ขอบใจมากนะ .....แต่ว่า มัน..... ช่างเถอะ ฉันคงไม่ออกไปไหนแล้วหละ"

เรา            "ทำไมล่ะ?"

แอริธ         "ถ้าฉันหนีก็เท่ากับปล่อยให้พวกนั้นชนะ คงไม่มีใครดูแลดอกไม้ทั้งในสวนหลังบ้านแล้วก็พวกดอกไม้ในโบสถ์แห่งนี้ อีกอย่าง...คุณแม่คงจะเป็นห่วง..."

เรา            "งั้นเธอก็ตัดสินใจได้แล้วสินะ"

แอริธ         "ฮื่อ"

เรา            "งั้นกลับบ้านเถอะ ฉันจะไปส่งเอง"

แอริธ         "ขอบใจมากนะ A"


เราจะออกมาพบเส็งด้านนอกโบสถ์

เรา            "คุณเส็ง?"

เส็ง            "A …..แอริธ? ทำไมพวกเธออยู่ด้วยกันล่ะ?"

เรา            "แอริธ...."

แอริธจะผละออกห่างจากเราไป

เรา            " (กระซิบ) เธอกลับบ้านคนเดียวได้ไหม?"

แอริธ         " (กระซิบ) ฉันไม่เป็นไรหรอก"

เรา            "งั้นปล่อยฉันจัดการที่เหลือเอง"

เราจะยืนขวางทางเส็งไว้

เส็ง            "A?"

เรา            "แอริธ! รีบหนีไปเร็วเข้า!! "

แอริธจะวิ่งออกไป เส็งพยายามจะตามไปแต่เรายืนขวางอยู่

เส็ง            "หมายความว่าไง?"

เรา            "ขอโทษด้วยค่ะคุณเส็ง ฉันจำเป็นต้องทำแบบนี้"

เส็ง            "............."

แอริธ         "ขอบใจมากนะ A"

เรา            "ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้ไปส่งเธอถึงบ้าน ดูแลคุณแม่และพวกดอกไม้ให้ดีๆล่ะ"

แอริธ         "ได้สิ"

แล้วแอริธก็วิ่งลับตาไป

เรา            "เส็ง อย่าตามเธอไปเลยนะ"

เส็ง            "อะไรของเธอนะ? ฉันไม่ทำอะไรแอริธหรอกน่า"

เรา            "แต่....บริษัทเราต้องการตัวเธอไม่ใช่เหรอ?"

เส็ง            "ก็ใช่ ชินระทุ่มตามหาเธอสุดตัวเลย"

เรา            "คุณก็เลยจะมาจับตัวเธอไปใช่ไหมล่ะ?"

เส็ง            "ไม่นะ เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันอยากมาขอความร่วมมือจากแอริธ ฉันไม่ได้ทำเพราะมันเป็นหน้าที่ฉันหรอกนะ แต่ทั้งหมดนี้ก็เพื่อแผนการที่ฉันคิดไว้"

เรา            "แผนการของคุณเหรอ?"

เส็ง            "ถ้าแอริธให้ความร่วมมือจะช่วยให้โลกพ้นหายนะได้ โลกจะกลายเป็นที่ๆน่าอยู่มากขึ้น แต่ดูท่าทางเธอไม่ต้องการให้ความร่วมมือกับชินระ"

เรา            "นั่นสิ เพราะงั้นเรื่องมันเลยไม่จบซะที"

เส็ง            "แต่ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหนฉันก็รอได้ ฉันจะรอจนกว่าเธอจะเปลี่ยนใจ"


ทางด้านศูนย์บัญชาการชินระเวอร์ด็อทคุยกับประธานชินระ


เวอร์ด็อท    "มีรายงานสถานการณ์ฉุกเฉินครับท่านประธาน ยามที่ส่งไปประจำเตาปฏิกรณ์ที่บีเบลไฮม์ทุกคนหายตัวไปอย่างลึกลับ"


ปธ.ชินระ    "ว่าไงนะ? ตรวจสอบดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น"


เวอร์ด็อท    "ครับท่าน"


ปธ.ชินระ    "เตาปฏิกรณ์ที่สำคัญที่สุดของเราอยู่ที่นั่น มันเป็นเตาปฏิกรณ์แห่งแรกที่เราสร้างขึ้น และภายในเตาปฏิกรณ์นั่น....."


เวอร์ด็อท    "ผมเข้าใจดีครับท่าน เจ้าของที่อยู่ในเตานั่นจะต้องถูกปิดเป็นความลับ"



(จบ Episode 11)

 

<< BACK TO Episode 10 | GO TO Episode 12 >>

<กลับไปหน้าหลัก>


Web Content by Shiryu
This site is best viewed in Firefox with a resolution of 1024x786